Μοχάμεντ Χατίμπ: Η αλληλεγγύη έβγαλε από το κελί τον Παλαιστίνιο αγωνιστή

Λίτσα Φρυδά

▸«Εργαλείο καταπίεσης η Ελλάδα, στο πλευρό του Ισραήλ», τονίζει

Ελεύθερος αφέθηκε ο Μοχάμεντ Χατίμπ, συντονιστής του Δικτύου Samidoun στην Ευρώπη, καθώς το Πρωτοδικείο Ηρακλείου έκανε δεκτές τις αντιρρήσεις κατά της κράτησής του. Η σύλληψή του πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου, κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο «Νίκος Καζαντζάκης», καθώς επρόκειτο να συμμετάσχει σε δημόσια εκδήλωση στο Ηράκλειο για την παλαιστινιακή αντίσταση και τον αγώνα των Παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων στις ισραηλινές φυλακές. Η κράτησή του χαρακτηρίστηκε διοικητική με την αιτιολογία ότι έχει ενταχθεί στο ελληνικό Εθνικό Μητρώο για την Εθνική Ασφάλεια, μια απόφαση που δεν του είχε ποτέ γνωστοποιηθεί. Η αποδοχή των αντιρρήσεων από το δικαστήριο συνιστά μια σημαντική πρώτη δικαίωση, έπειτα από ημέρες κινητοποιήσεων αλληλεγγύης.

Από την πρώτη στιγμή, κινήσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, συλλογικότητες και πολιτικές οργανώσεις απαίτησαν την άμεση απελευθέρωσή του και την παύση κάθε δίωξης σε βάρος του και σε βάρος άλλων Παλαιστινίων αγωνιστών, χαρακτηρίζοντας τη σύλληψη εκδικητική και πολιτικά καθοδηγούμενη από το σιωνιστικό καθεστώς κατοχής και τους ντόπιους συνεργάτες του στην Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια της κράτησής του, καταγγέλθηκαν οι άθλιες και εξευτελιστικές συνθήκες στο γεμάτο κοριούς κρατητήριο, όπου υπέστη εκτεταμένη μόλυνση από τα τσιμπήματα, ενώ στερήθηκε την απαραίτητη φαρμακευτική αγωγή.

Σε δήλωσή του μέσα από το κρατητήριο, ο Μοχάμεντ Χατίμπ ανέφερε ότι μοιραζόταν τον χώρο με κρατούμενους από το Σουδάν, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, τη Συρία, την Αίγυπτο και το Ιράν, και όλο τον παγκόσμιο Νότο, ορισμένοι από τους οποίους παραμένουν υπό κράτηση για περισσότερο από τρεις μήνες, σ’ αυτές τις απάνθρωπες συνθήκες. Έκανε λόγο για «συστηματική καταπίεση και κακομεταχείριση ανθρώπων που αγωνίζονται ενάντια στην αποικιοκρατία, τον ιμπεριαλισμό, τον ρατσισμό και την ισλαμοφοβία», χαρακτηρίζοντας την Ελλάδα «εργαλείο καταπίεσης» που υπηρετεί αποικιοκρατικά συμφέροντα του Ισραήλ και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και επιτίθεται στους πρόσφυγες, στους Παλαιστίνιους, και την ελληνική εργατική τάξη που στέκεται αλληλέγγυα με την Παλαιστίνη.

Τα τελευταία του λόγια τα απηύθυνε «σε αυτούς τους εγκληματίες στην Ελλάδα, στο Ισραήλ και αλλού», τονίζοντας: «Μπορείτε να μας φυλακίσετε, να μας βασανίσετε ή ακόμη και να μας δολοφονήσετε, όμως δεν θα ξεχάσουμε και δεν θα πάψουμε να μιλάμε, να συζητάμε και να αγωνιζόμαστε για ελεύθερη Παλαιστίνη από τον ποταμό μέχρι τη θάλασσα, για ελεύθερο Σουδάν, για ελεύθερο Κονγκό, για ελεύθερη Βενεζουέλα, για ελεύθερη Κούβα και για τη λευτεριά όλων των καταπιεσμένων λαών και των πολιτικών κρατουμένων».

Ο χαρακτηρισμός του Χατίμπ από το ελληνικό κράτος ως «απειλή για την εθνική ασφάλεια» αποσκοπούσε εξ αρχής στην απέλασή του και στον περιορισμό της δημόσιας δράσης μιας από τις πιο γνωστές και μαχητικές φωνές αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους.

Η σύλληψη και επικείμενη απέλαση του επαναφέρει επιτακτικά στο προσκήνιο το ευρύτερο ζήτημα των δικαιωμάτων των πολιτικών προσφύγων, της ελευθερίας πολιτικής δράσης και της ποινικοποίησης της διεθνιστικής αλληλεγγύης στην Ελλάδα και στον δυτικό κόσμο. αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων.