
Συχνά πυκνά χρησιμοποιείται στον καθημερινό ή στον δημόσιο λόγο ο χαρακτηρισμός «φασίστας» για κάποιον που είναι επιθετικός, τραμπούκος και έχει ακραίες ιδέες. Ο όρος χρησιμοποιείται καταχρηστικά, ενίοτε και λανθασμένα, γιατί το φαινόμενο του φασισμού/ναζισμού είναι ένα φαινόμενο που εμφανίστηκε ιστορικά με συγκεκριμένες αιτίες και ήταν πολυσύνθετο. Βασικές πολιτικές και ιδεολογικές συνιστώσες του φασισμού/ναζισμού υπήρξαν:
α) Η οργανική σχέση φασισμού/ναζισμού με το μεγάλο κεφάλαιο.
β) Ο εθνικισμός.
γ) Ο ρατσισμός.
δ) Ο αντικομμουνισμός.
ε) Ο ανορθολογισμός.
στ) Η θεωρία του ζωτικού χώρου.
ζ) Ο αρχηγισμός.
η) Η βιομηχανοποίηση του θανάτου (όσον αφορά τον ναζισμό).
θ) Η κατάργηση της αστικοκοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
ι) Η δημιουργία κινήματος που ενεργά συμμετείχε στις φρικαλεότητες του φασισμού/ναζισμού.
ια) Η διαστροφή της αλήθειας.
Ιβ) Η απάνθρωπη μεταχείριση και η εκτέλεση των κρατουμένων. Συχνά μετά τις σφαγές οι ναζί σε μία μαζική παράκρουση κοινωνιοπάθειας (αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας), έτρωγαν και έπιναν σαν να μην έχει συμβεί τίποτα (βλέπε Καλάβρυτα).
Αν λάβουμε υπόψη αυτά τα χαρακτηριστικά, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για μια πανομοιότυπη επανάληψη του ναζιστικού/φασιστικού φαινομένου στη σημερινή εποχή αφού οι προαναφερόμενες δώδεκα παράμετροι υπάρχουν με διαφοροποιημένες μορφές. Ωστόσο, η ουσία του φαινομένου είναι ίδια. Πληρούνται τόσες και τέτοιες παράμετροι που μας δίνουν το δικαίωμα –στην περίπτωση του Ισραήλ– να μιλάμε για αναβίωση του φασισμού/ναζισμού.
Κωδικοποιημένα μπορούμε να διακρίνουμε τα εξής:
α) Ο Νετανιάχου μοιάζει να είναι ο απόλυτος άρχοντας (και μάλιστα άρχοντας του σκότους) στην πολιτική σκηνή του Ισραήλ. Επομένως, έχουμε μια επανάληψη του αρχηγισμού.
β) Μπορεί σήμερα να μην έχουμε ολοκαύτωμα με τους όρους της ναζιστικής Γερμανίας, έχουμε όμως μια γενοκτονία με δεκάδες χιλιάδες θύματα πολλά εκ των οποίων είναι παιδιά.
γ) Αντί βιομηχανοποίησης του θανάτου έχουμε στον παρόντα χρόνο σχεδιασμένες πρακτικές για την εξόντωση των αμάχων. Η εκτέλεση των λιμοκτονούντων Παλαιστινίων καθώς περιμένουν να λάβουν επισιτιστική βοήθεια, μοιάζει με την εκτέλεση των Εβραίων στους θαλάμους αερίων όπου υποτίθεται ότι θα τους πήγαιναν να πλυθούν.
δ) Ο σιωνισμός όπως και ο ναζισμός είναι απόλυτα ρατσιστικός. Ο ρατσισμός του Ισραήλ αφορά αραβόφωνους πληθυσμούς και τον ιρανικό πληθυσμό.
ε) Η θεωρία του ζωτικού χώρου επαναλαμβάνεται με απόλυτη πιστότητα αφού το Ισραήλ διεκδικεί εδάφη που δεν του ανήκουν και τα θεωρεί ζωτικής σημασίας για την επιβίωσή του.
στ) Δημιουργία κινήματος δεν έχουμε στο Ισραήλ με τη μορφή που υπήρχε στη ναζιστική Γερμανία, ωστόσο η πλειονότητα των Εβραίων τάσσεται υπέρ της γενοκτονίας των Παλαιστινίων.
ζ) Κατάργηση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας δεν έχουμε στο Ισραήλ (τουλάχιστον προς ώρας) αλλά έχουμε ένταση του αυταρχισμού και επιβολή βίας σε όποιον τολμήσει να αρθρώσει διαφορετική άποψη από την κυρίαρχη.
η) Ο εθνικισμός εκφράζεται μέσω της επίκλησης των βιβλικών αναφορών που μιλάνε για εκλεκτό λαό του Θεού και ως εκ τούτου δηλώνεται με αυτό τον τρόπο η ανωτερότητα των Εβραίων έναντι των άλλων λαών.
θ) Η πολιτική του Ισραήλ δεν είναι απότοκο τρελών και διεστραμμένων ανθρώπων αλλά εξυπηρετεί τα πιο ισχυρά και αντιδραστικά κεφάλαια.
ι) Στο επίπεδο της προπαγάνδας η κυβέρνηση του Ισραήλ δεν αποδεικνύεται απλώς άξιος συνεχιστής του Γκέμπελς, αλλά τον έχει ξεπεράσει. Για παράδειγμα, η ισραηλινή προπαγάνδα ισχυρίζεται ότι οι Παλαιστίνιοι χρησιμοποιούν ηθοποιούς για να σκηνοθετήσουν δράματα, λένε πως είναι ψεύτικοι οι αριθμοί των θυμάτων κ.λπ..
ια) Υποβάλλουν τους συλληφθέντες σε φρικτά βασανιστήρια ενώ με την πρόσφατη απόφαση της Κνεσέτ, θεσμοθετήθηκε η εκτέλεση δια απαγχονισμού μόνο των Παλαιστινίων (γιόρτασαν αυτό το «κατόρθωμα» με σαμπάνιες).
Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να προσθέσουμε την ωμή παραβίαση του διεθνούς δικαίου από την πλευρά του Ισραήλ και τη μαζική δολοφονία αμάχων στη Γάζα, στο Ιράν και στον Λίβανο.
Πρέπει κανείς να είναι φειδωλός με τη χρήση των λέξεων φασισμός/ναζισμός, ωστόσο η ιδεολογία και πρακτική του σημερινού κράτους του Ισραήλ μας κάνει λιγότερο επιφυλακτικούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου