Αυτό που συμβαίνει στο ΚΕΤΧ Πάτρας δεν είναι «σκληρή εκπαίδευση». Είναι καθημερινή εξάντληση ανθρώπων κάτω από άθλιες και επικίνδυνες συνθήκες.
Το πρωινό ξύπνημα είναι στις 05:15 και η πρώτη αναφορά στις 06:00. Μετά ακολουθεί το πρωινό, οι καθαριότητες και στη συνέχεια άλλη μία αναφορά στους θαλάμους. Στις 08:00 ξεκινά η εκπαίδευση.
Και εκεί αρχίζει το πραγματικό μαρτύριο.
Πολύωρες ασκήσεις μέσα στον ήλιο, φορώντας χιτώνιο, χωρίς να μας αφήνουν να πάρουμε νερό. Όποιος είναι τυχερός έχει καταφέρει να προμηθευτεί νερό από το προηγούμενο βράδυ. Όποιος δεν έχει, απλώς μένει να αντέξει όπως μπορεί.
Το πιο εξοργιστικό είναι ότι υπάρχουν αυτόματοι πωλητές δίπλα μας, αλλά δεν επιτρέπεται η πρόσβαση σε αυτούς καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Βλέπουμε το νερό μπροστά μας και δεν μπορούμε να το πάρουμε. Σε συνθήκες ζέστης και εκπαίδευσης, αυτό δεν είναι απλώς παράλογο. Είναι επικίνδυνο.
Αν είμαστε τυχεροί, μπορεί να πάμε μία φορά την ημέρα σε ένα καφέ που υπάρχει μέσα στο στρατόπεδο — ούτε καν στο ΚΨΜ — για να αγοράσουμε νερό. Και εκεί, μέσα στον καύσωνα, πολλές φορές βρίσκουμε μόνο ζεστά νεράκια, τα οποία σχεδόν κάθε φορά τελειώνουν. Κάποιοι μάλιστα δεν μπορούν καν να αγοράσουν.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι τιμές είναι ακριβότερες όχι μόνο από σούπερ μάρκετ, αλλά πολλές φορές και από περίπτερο. Ενδεικτικά, Hell Energy Drink 250 ml κοστίζει 1,20 €, ενώ το μικρό μπουκάλι νερό 0,30 €. Δηλαδή μέσα στο στρατόπεδο, σε συνθήκες καύσωνα, ακόμη και το νερό γίνεται εμπόρευμα.
Πολλές φορές μας πηγαίνουν μέχρι το εστιατόριο τρέχοντας μέσα στο μεσημέρι, ως καψόνι, με τον ιδρώτα να στάζει ποτάμι. Και όταν φτάνουμε, αντί να υπάρχει ένας ανθρώπινος χώρος για φαγητό, μπαίνουμε σε έναν χώρο χωρίς κλιματισμό και χωρίς ανοιχτά παράθυρα. Είναι κυριολεκτικά κλίβανος.
Πριν μπούμε, υπάρχει τουλάχιστον μισή ώρα αναμονή όρθιοι μέσα στον ήλιο, χωρίς να μας επιτρέπεται ούτε να μιλάμε. Μετά από εκπαίδευση, ζέστη, ιδρώτα και έλλειψη νερού, μας βάζουν να περιμένουμε σαν να μην είμαστε άνθρωποι. Σε όλα αυτά προστίθεται και το εξής εξευτελιστικό: ο καθένας κουβαλάει τα δικά του μαχαιροπίρουνα στις τσέπες του, με οδηγία να τα πλύνει όπου βρει μετά το φαγητό.
Αν νομίζετε όμως ότι το μαρτύριο τελειώνει με το φαγητό, κάνετε λάθος.
Το αποκορύφωμα του παραλόγου και της επικίνδυνης κατάχρησης εξουσίας ήρθε με ένα ξεκάθαρο, παράνομο και βασανιστικό καψόνι: Αμέσως μετά το γεύμα, στις 14:30 το μεσημέρι, υπαξιωματικός μάς διέταξε να περπατήσουμε στα τέσσερα πάνω στην καυτή άσφαλτο για 20 μέτρα.
Με γεμάτο στομάχι, κάτω από τον ήλιο, τα χέρια μας να καίγονται στην άσφαλτο, και τον ίδιο φυσικά να μην κάνει την άσκηση, παρά μόνο να διατάζει στεκούμενος.
Αυτό δεν είναι στρατιωτική εκπαίδευση. Είναι παραβίαση του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα.
Χαρακτηριστικό της κατάστασης εδώ είναι, το πόσα παιδιά κατέληξαν στο νοσοκομείο μετά από εκπαίδευση που έγινε εδώ στο ΚΕΤΧ σε άθλιες συνθήκες, σε ήλιο χωρίς νερό.
Δεν μιλάμε για γκρίνια.
Μιλάμε για ανθρώπους που δεν άντεξαν σωματικά αυτές τις ακραίες συνθήκες.
Πολλά άτομα εδώ ζούμε με δύο ή τρία μπουκαλάκια νερό την ημέρα. Οι συνθήκες που βιώνουμε είναι γελοίες, απάνθρωπες και επικίνδυνες. Τα ούρα μας είναι σκούρα πορτοκαλί.
Και το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται. Όποια προσπάθεια παραπόνων έγινε, αποσιωπήθηκε γρήγορα.
Να σημειωθεί ξεκάθαρα: κανείς δεν παραπονέθηκε για τις ασκήσεις. Κανείς δεν είπε ότι δεν θέλει εκπαίδευση. Κανείς δεν ζήτησε προνόμια.
Παραπονούμαστε για τις άθλιες συνθήκες. Για την έλλειψη πρόσβασης σε νερό. Για την αναμονή στον ήλιο. Για τα παράνομα, εξευτελιστικά καψόνια στην καυτή άσφαλτο. Για το φαγητό μέσα σε κλίβανο. Για την αδιαφορία απέναντι σε ανθρώπους που υπηρετούν υποχρεωτικά τη θητεία τους.
Η θητεία Δεν είναι τιμωρία. Δεν είναι καψόνι. Δεν είναι δικαιολογία για να αντιμετωπίζονται νέοι άνθρωποι σαν αναλώσιμοι.
Απαιτούμε τα αυτονόητα: νερό, ανθρώπινες συνθήκες σίτισης, προστασία από τον καύσωνα, τέλος στα καψόνια και σεβασμό στην υγεία και την αξιοπρέπεια των στρατευμένων.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:
Να προστεθεί πως στις 8/6, αναρτήθηκε από κάποιον στο φβ παρόμοιο κείμενο που είχε ως αποτέλεσμα να καλέσει ο διοικητής του στρατοπέδου τους φαντάρους και να απαντήσει ένα ένα τα θέματα που τέθηκαν δίνοντας τάχα λύσεις.
Παρόλα αυτά, ακολούθησε το καψόνι με περπάτημα στα τέσσερα ακριβώς μετά το φαγητό, υπενθυμίζοντας μας λίγα λεπτά πριν ο στρατιωτικός στην τραπεζαρία πως δεν πρέπει να γράφουμε ψέματα στο διαδύκτιο.
Επιβεβαιώνει το ΓΕΣ αυτή την καταγγελία;
Τι απαντά ο Ταξίαρχος Διοικητής;
Ο ΥΕΘΑ Δένδια που έχει δεσμευτεί για μια διαφορετική θητεία..., είναι ο βασικός υπεύθυνος για τις άθλιες και αναξιοπρεπείς συνθήκες στράτευσης, που εγκυμονούν κινδύνους για τους συναδέλφους.
Συνάδελφοι που αντιμετωπίζονται ως Αναλώσιμοι της Πολεμικής Προετοιμασίας και γίνονται θύματα οικονομικής εκμετάλλευσης και ακόμη πιο ακραίας βίας για να εξασφαλιστεί η Πειθάρχηση και η Υποταγή τους.
Συνάδελφοι πρέπει να διεκδικήσουμε ασφαλείς και αξιοπρεπείς συνθήκες στράτευσης.
Πρέπει να αντισταθούμε στην Ενταντικοποίηση και στην φρενοβλαβή Πολεμοκαπηλεία, στην Οικονομική και Εργασιακή εκμετάλλευση της Υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.
Εμείς καλούμε τους συναδέλφους να συνεχίσουν να διαμαρτύρονται.
Δε θα θυσιάσουμε εμείς την Υγεία μας για την πολεμοκαπηλεία του Υπουργείου και των Ανώτερων Αξιωματικών.
Τους καλούμε να βγουν μαζικά και αποφασιστικά Παραπονούμενοι στην Αναφορά και να απαιτήσουν να σταματήσει αυτή η Αθλιότητα.
Ο ΥΕΘΑ Δένδιας απαιτεί φέρετρα νεκρών νέων ανθρώπων θυσιασμένους στους βρώμικους και παράνομους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Δε θα γίνουμε εμείς κρέας στα κανόνια για τα συμφέροντα τους.
Με την συλλογική μας αμφισβήτηση μέσα στον στρατό να αντισταθούμε στην Πολεμική Προετοιμασία που μας λιώνει καθημερινά.
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437
diktiospartakos@hotmail.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου