Πηγή: Documento
Εκπλήξεις και σιωπές εκατέρωθεν συνόδευσαν την συνέντευξη του Ιρανού Υπουργού Εξωτερικών σε δημοσιογράφο του NBC την Πέμπτη 5/3. Την πρώτη έκπληξη, που ακολούθησε σιωπή λίγων δευτερολέπτων, την δέχτηκε ο δημοσιογράφος του αμερικανικού δικτύου όταν άκουσε τον Αμπάς Αραγτσί να δηλώνει, με το πιο φυσικό και ατάραχο ύφος του κόσμου, ότι περιμένουν μια αμερικανική χερσαία εισβολή και δεν την φοβούνται. Η σιωπή άλλαξε θέση στη συνέχεια όταν ο δημοσιογράφος ρώτησε τον καλεσμένο του για την στάση των συμμάχων του Ιράν, δηλαδή την Κίνα και την Ρωσία. Η απάντηση του υπουργού, που είχε πολεμήσει στις τάξεις των Φρουρών της Επανάστασης στη διάρκεια της επέμβασης του Ιράκ στο Ιράν (αυτό που συνηθίζουμε να αποκαλούμε Ιρανο-ιρακινό πόλεμο) ενώ το 2015 διετέλεσε επικεφαλής διαπραγματευτής στις συνομιλίες επί Ομπάμα που κατέληξαν σε συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν, ήταν λιτή και …περιεκτική: Μας βοηθούν πολιτικά και αλλιώς…
Η σημασία του Ιράν για την Κίνα μπορεί να παρομοιαστεί με την σημασία της Ουκρανίας για την Ρωσία, παρότι η κάθε μια από τις δύο αυτές χώρες αποτελεί το κατοπτρικό είδωλο της άλλης. Καίτοι η Ουκρανία αποικιοποιήθηκε από τις ΗΠΑ ουσιαστικά, από την πρώτη ημέρα της ανεξαρτησίας της το 1991 κι ολοκληρωτικά μετά το πραξικόπημα του Μεϊντάν το 2014, ενώ το Ιράν σεβόμενο την χιλιόχρονη ιστορία του προστατεύει την ανεξαρτησία και τον αξιοθαύμαστο πολιτισμό του με κάθε μέσο και τεράστιο κόστος, Ουκρανία και Ιράν αποτελούν την τελευταία στάση των Αμερικάνων πριν την Ρωσία και την Κίνα, αντίστοιχα. Η πτώση του Ιράν, δεδομένου ενός εναλλασσόμενου κράματος υποτέλειας και ευαλωτότητας που χαρακτηρίζει όσες χώρες στα ανατολικά του συνορεύουν με την Κίνα (Πακιστάν, Ινδία κ.λπ.) θα άνοιγε διάπλατα τον δρόμο στους Αμερικάνους για την περικύκλωση του στρατηγικού ανταγωνιστή τους. Προφανώς, η παράνομη εισβολή ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν δεν πραγματοποιήθηκε για να περικυκλωθεί η Κίνα. Οι σημαντικότεροι λόγοι της εισβολής, που έχει ήδη εξελιχθεί σε φιάσκο, ήταν πιο άμεσοι και αφορούσαν την καταστροφή ενός κέντρου αντίστασης στην αμερικανοκρατία, την επέκταση του Ισραήλ και την προώθηση των συμφερόντων της αμερικανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας.
Η σημασία του Ιράν για την Κίνα υπογραμμίζεται από τις υπάρχουσες σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Η Κίνα αγοράζει το 80% του εξαγόμενου ιρανικού πετρελαίου σε χαμηλές τιμές και μέσω Μαλαισίας (γι’ αυτό δεν αποτυπώνεται στις επίσημες στατιστικές) λόγω των οικονομικών κυρώσεων. Η συντριπτική εξάρτηση του Ιράν από την Κίνα δεν είναι αμοιβαία, μιας και στο σύνολο των πετρελαϊκών εισαγωγών δια θαλάσσης της Κίνας, το μερίδιο του Ιράν ανέρχεται γύρω στο 13%. Ωστόσο, η σημασία των ιρανικών εισαγωγών για την Κινέζικη οικονομία έγκειται στην διαφοροποίηση των πηγών της που ενισχύει την ανθεκτικότητά της, πλευρά που αναβαθμίζεται μετά την απώλεια των βενεζολάνικων κοιτασμάτων η οποία ακολούθησε την γκανγκστερική απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του βουλεύτριας Σίλια Φλόρες από τους Αμερικανούς.
Οι οικονομικοί δεσμοί του Ιράν με την Κίνα είναι πολυεπίπεδοι και αποτυπώθηκαν σε μια στρατηγικής σημασίας συνεργασία, 25 ετών, που συμφωνήθηκε μεταξύ των δύο χωρών το 2021. Περιλαμβάνει κοινά έργα στην ενέργεια, τις υποδομές, τις τηλεπικοινωνίες κ.α. με τα σημαντικότερα εξ αυτών να εντάσσονται στον λεγόμενο Δρόμο του Μεταξιού, ένα σύστημα (οδικών και σιδηροδρομικών) υποδομών και κόμβων μεταφοράς (λιμάνια κ.α.) που θα διευκολύνει το εμπόριο της Κίνας με την Δύση κι όλους φυσικά τους ενδιάμεσους. Τι θα ήταν άλλωστε η Αμερική αν πρώτα οι σιδηρόδρομοι δεν ενοποιούσαν τη χώρα διευκολύνοντας την μεταφορά εμπορευμάτων και την μετακίνηση ανθρώπων; Η Κίνα πρότεινε στο Ιράν την υπογραφή μιας τέτοιας συμφωνίας κατά την επίσκεψη του προέδρου Σι το 2016. Η συμφωνία που υπογράφτηκε το 2021 δεν έχει δοθεί στην δημοσιότητα κι αυτό από πολλούς αποδίδεται στην συμπερίληψη όρων που αφορούν τη χρήση στρατιωτικών εγκαταστάσεων του Ιράν από την Κίνα. Πιθανά δηλαδή να περιλαμβάνει όρους και πλαίσια στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.
Η σημασία του Ιράν για την Κίνα υπογραμμίζεται από την κεντρική θέση που καταλαμβάνει η χώρα, συνδέοντας Κεντρική Ασία, Περσικό Κόλπο, Ανατολική Μεσόγειο και, μέσω της Κασπίας, την Ρωσία. Ένα Ιράν που θα εξελισσόταν σε μια κατακερματισμένη μετα-Κανταφική Λιβύη ή Συρία του τζιχαντιστή Τζολάνι θα αποτελούσε ισραηλινο-αμερικανική πηγή γεωπολιτικής ρευστότητας η οποία θα διάβρωνε ακόμη και αυτή τη σταθερότητα που απολαμβάνουν σήμερα οι γειτονικές του χώρες. Γι’ αυτό το λόγο η συντριβή του Ιράν που επιδίωξαν Ισραήλ και ΗΠΑ θα αποτελούσε στρατηγικής σημασίας πλήγμα για την Κίνα. Καθόλου τυχαίο με την στρατηγική σταθερότητας και άμβλυνσης των αντιθέσεων που επιδιώκει το Πεκίνο στην περιοχή δεν ήταν το ενδιαφέρον που έδειξε η κινέζικη διπλωματία το 2023 να γεφυρώσει τις χρόνιες διαφορές Ιράν και Σαουδικής Αραβίας με αποτέλεσμα να καταφέρει οι δύο μεγαλύτερες χώρες του Περσικού Κόλπου να υπογράψουν σύμφωνο συνεργασίας. Όπως επίσης και η ένταξη στη συνέχεια του Ιράν στους BRICS που προσέφερε μια βασιλική οδό στην Τεχεράνη για να προσπεράσει τον οικονομικό πόλεμο ΗΠΑ – Ισραήλ και ΕΕ.Η Κίνα, μεταξύ άλλων εμποδίων, διατηρεί ουσιαστικές διπλωματικές σχέσεις με πολλές χώρες ακόμη του Περσικού Κόλπου που θα ένιωθαν προδομένες αν έβλεπαν το Πεκίνο να συντάσσεται ανοικτά με την Τεχεράνη…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου