ΠΑΡΑΝΟΜΗ Η ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΔΥΚ‏

ΤΟ ΛΕΜΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ: ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙ ΦΑΝΤΑΡΟ

ΝΑ ΠΑΕΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΛΔΥΚ

Για μια ακόμη φορά τα ψέματα των αξιωματικών και των διοικητών των Κέντρων Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων είχαν τον πρώτο λόγο.  Επανέλαβαν το γνωστό πλέον κόλπο σύμφωνα με το οποίο  έχει ψηφιστεί πρόσφατα νόμος που   προβλέπει «την υποχρεωτική μετακίνηση Των φαντάρων που είχαν προεπιλεγεί στην ΕΛΔΥΚ, παρά την άρνηση τους, αν δεν συμπληρωθεί ο απαιτούμενος αριθμός εθελοντών». Μάλιστα άλλοτε λένε ότι «έχει ψηφιστεί σχετικός νόμος στο θερινό τμήμα της Βουλής», άλλοτε το αλλάζουν και αποκαλύπτουν εμπιστευτικά ότι «ψηφίστηκε το Φθινόπωρο»! Φυσικά τίποτε από τα παραπάνω δεν ισχύει.

Τα ψέματα είναι ο μοναδικός τρόπος για να κάμψουν τις αντιστάσεις των  φαντάρων που αρνήθηκαν να δεχτούν την προεπιλογή μετάθεσης τους στην Κύπρο, υπέγραψαν ότι δεν αποδέχονται μετάθεση εκτός ελληνικής επικράτειας και απαίτησαν να τους γίνει γνωστός ο νόμος που προβλέπει την Υποχρεωτική τους μετάθεση στην Κύπρο.

ΛΕΝΕ ΨΕΜΑΤΑ! Τέτοιος νόμος δεν υπάρχει και ούτε ψηφίστηκε ποτέ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΙΧΝΟΥΝ!

Μετά τα ψέματα ακολουθούν οι απειλές για δυσμενή μετάθεση  αν δε δεχτείς μετάθεση στην ΕΛΔΥΚ (λες και υπάρχει χειρότερη μετάθεση της Κύπρου και οι φαντάροι αντικειμενικά δεν θα σταλούν σε Έβρο ή νησιά).

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΦΕΡΝΟΥΝ ΧΛΩΡΙΝΗ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΝΕΟΣΥΛΛΕΚΤΩΝ ΡΕΘΥΜΝΟΥ ΑΛΛΑ ΟΙ ΛΟΧΑΓΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΨΟΝΙΑ.

Οι  φήμες για το Κέντρο Εκπαίδευσης Πεζικού στο Ρέθυμνο δεν ήταν και τόσο θετικές. Αυστηρότητα, καψόνια, ποινές συνοδεύουν τις ιστορίες από την προηγούμενη ΕΣΣΟ. Ωστόσο οι καταγγελίες εκείνης της περιόδου δημιούργησαν εμφανώς ζήτημα, κάτι που φάνηκε και στις δικές μας πρώτες μέρες. Έκδηλο το άγχος των αξιωματικών που μας καλούν να μη δίνουμε σημασία στα διάφορα blogs, σε φήμες και σε ψέματα. Ένα άγχος που υπάρχει καθημερινά μέχρι και σήμερα. Ένα γράμμα δηλαδή πριν από μήνες έκανε την ιεραρχία του κέντρου προσεκτική, ειδικά τις πρώτες ημέρες.

Σιγά σιγά βέβαια εμφανίστηκαν οι πρώτες απειλές: «θα σας λιώσουμε στο βήμα και στην παρέλαση». Το ημερήσιο πρόγραμμα έγινε εξαντλητικό με συνεχή εκπαίδευση πάντα στο όριο του προβλεπόμενου. Όσο και αν φαίνεται περίεργο το πρόγραμμα είναι τόσο σφιχτό που δεν προλαβαίνουμε να τηρήσουμε βασικούς κανόνες υγιεινής. Πάμε για φαγητό με τις λάσπες χωρίς να πλύνουμε τα χέρια μας, πέφτουμε για ύπνο χωρίς μπάνιο. 280 άτομα σε ελάχιστο χρόνο πρέπει να βολευτούμε σε 12 ντουζιέρες. Έτσι κι αλλιώς το ζεστό νερό φτάνει μόνο για λίγους τυχερούς. Οι εγκαταστάσεις έχουν πολλά προβλήματα, αλλά το βασικότερο θέμα είναι ο συγχρονισμός-συντονισμός που προκύπτει από την σφιχτή τήρηση ενός ανεφάρμοστου για ανθρώπινα όρια προγράμματος.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

Παράπονα των Ελλήνων Μισθοφόρων από το Κόσοβο

Στα μέσα Φεβρουαρίου άρχισαν να αποχωρούν από το Βόρειο Κόσοβο οι μισοί από τους περίπου 700 Έλληνες Μισθοφόρους που υπηρετούν στην νατοϊκή δύναμη στο  Κόσοβο, καθώς στο πλαίσιο της γενικότερης μείωσης των Νατοϊκών δυνάμεων που βρίσκονται εκεί θα μείνουν μόνο 300.  Αρχικά,  το 645 Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού υπό τον αντισυνταγματάρχη Γρ. Μπουντλιάκη αποχαιρέτησε το στρατόπεδο Belvedere, στη Μιτρόβιτσα, καθώς έπειτα από 11 χρόνια ολοκληρώθηκε η ελληνική συμμετοχή στο Πολυεθνικό Τακτικό Συγκρότημα στον Βορρά του Κοσσυφοπεδίου. Πλέον το σύνολο της ελληνικής δύναμης (ΕΛΔΥΚΟ) που συμμετέχει στην KFOR θα συγκεντρωθεί στο στρατόπεδο «Ρήγας Φεραίος» στο Ουρόσεβατς, όπου ήδη υπάρχει ένα τάγμα.

Σύντομα όμως εμφανίστηκαν τα πρώτα ακραία προβλήματα.

Η παρακάτω επιστολή στελέχους του Ελληνικού στρατού που συμμετέχει στην ΕΛΔΥΚΟ είναι ενδεικτική των λόγων που ωθούν τους Έλληνες Μισθοφόρους να συμμετάσχουν στις ιμπεριαλιστικές αποστολές, που δεν είναι άλλοι από τα οικονομικά αδιέξοδα που αντιμετωπίζουν. Ταυτόχρονα, την επιστολή διατρέχει ένας ευδιάκριτος ρατσισμός προς τους συναδέλφους τους Αρμένιους Μισθοφόρους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν δεν είναι σημαντικά και δεν χρήζουν αντιμετώπισης από τον συνταγματάρχη διοικητή και το ΓΕΣ.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΠΕΤΟΥΝ ΑΚΟΜΗ 140 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΟΡΠΙΛΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΠΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΑΓΡΙΩΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΙ ΧΟΥΜΠΑΥΛΗΣ, ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ ΤΗΣ THYSSENKRUPP

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσιογραφικές πληροφορίες,  εγκρίθηκε το πρόγραμμα βαρέων τορπιλών αξίας 140 εκατ. ευρώ, που παρουσιάζεται ως το κορυφαίο και πιο άμεσο πρόγραμμα του ΓΕΝ. Με τίτλο "Προμήθεια νέων βαρέων τορπιλών και ολοκλήρωση στο οπλικό σύστημα Υ/Β τύπου 214 και 209 ΑΙΡ" το πρόγραμμα των νέων υποβρυχίων Type 214 βρίσκεται στο νούμερο "6" του συνόλου των διακλαδικών εξοπλιστικών προτεραιοτήτων στα 29 προγράμματα που ενέκρινε το ΣΑΓΕ.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΤΟΝ ΑΙΜΟΣΤΑΓΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ ΚΑΝΤΑΦΙ -ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΙΒΥΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ

Το ΠΑΣΟΚ όπως φαίνεται δεν έχει μάθει να μιλά με λόγια αλλά με έργα. Ενώ λοιπόν ο πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου δεν έχει τολμήσει να ψελλίσει μια κουβέντα καταδίκης του οργίου σφαγής του εξεγερμένου λαού της Λιβύης από το δικτάτορα Καντάφι, στέλνει τις ορδές των ΜΑΤ και των ασφ-αλητών να περικυκλώσουν, προπηλακίσουν και συλλάβουν νεαρούς Λίβυους διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων και έναν ανήλικο, που διαμαρτύρονταν μπροστά στο Λιβυκό Σχολείο στο Φάρο του Ψυχικού.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΑ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

rizospastis.gr

Η άσκηση καταστολής πλήθους, «Καλλίμαχος», που έγινε στις 4/2/2011 στο Κιλκίς και την οποία αποκάλυψε ο «Ρ», δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, αφού ο προσανατολισμό και η εκπαίδευση των Ενόπλων Δυνάμεων σε ρόλους και αποστολές εσωτερικής κατασταλτικής δύναμης, είναι μια υπόθεση που εξελίσσεται σταθερά τα τελευταία δέκα χρόνια.

Ο προσανατολισμός αυτός αποτυπώνεται τόσο στα δόγματα όσο και στην οργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες, σε συνθήκες όξυνσης της ταξικής πάλης, προετοιμάζονται μεθοδικά να στοχοποιήσουν τον «εχθρό λαό» στο εσωτερικό της χώρας.
Σ' αυτό το πλαίσιο, οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, και ειδικότερα ο Στρατός Ξηράς, κυρίως μετά την 11η Σεπτέμβρη 2001 και την ενεργοποίηση του λεγόμενου «αντιτρομοκρατικού» δόγματος εκ μέρους των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, εκπαιδεύονται απροκάλυπτα σε ρόλους κατασταλτικής δύναμης και προετοιμάζονται για αποστολές «εσωτερικής ασφάλειας». Οι διάφοροι «αντιτρομοκρατικοί» νόμοι που θεσμοθετήθηκαν στην πορεία, σε συνδυασμό και με τα (κατ' ευφημισμόν) αμυντικά δόγματα, δείχνουν αυτό τον προσανατολισμό απέναντι στον «εχθρό λαό».
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στις απειλές που συνιστούν την «τρομοκρατία», συγκαταλέγονται ενέργειες και δραστηριότητες του μαζικού λαϊκού κινήματος (αντιμετώπιση «απειλών» κατά της οικονομικής δραστηριότητας, όπως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μια απεργία ή μια κατάληψη, κλπ.).
Ενα ακόμα κομμάτι σ' αυτό το «παζλ» τοποθετεί η δήλωση του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, στις 19 Νοέμβρη 2010 από τη Λισαβόνα, στα διάρκεια της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ για το νέο στρατηγικό του δόγμα, όπου είπε ανοιχτά ότι στόχος του ΝΑΤΟ, ανάμεσα στα άλλα, είναι «οι ακραίες πολιτικές θέσεις - κινήματα ανά τον κόσμο».
Δεν πρέπει, επίσης, να διαφεύγει της προσοχής ότι στο δόγμα του Στρατού Ξηράς από το 2005, περιλαμβάνεται και η αντιμετώπιση απειλών εντός των αστικών περιοχών και η σχετική προπαρασκευή. Αμεση σύνδεση με αυτά, έχει και η μετατροπή του Στρατού σε επαγγελματικό - μισθοφορικό, με την πρόσληψη δεκάδων χιλιάδων επαγγελματιών οπλιτών (ΕΠ.ΟΠ.).
Στρώνουν μεθοδικά το έδαφος
Η ανάθεση ρόλων κατασταλτικής δύναμης στις Ενοπλες Δυνάμεις, είναι κάτι που συνδέεται με την ίδια τη φύση και την αποστολή τους, όπως τη θέλουν και την έχουν ορίσει οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί (ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ενωση). Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν προετοιμάσει από κοινού το έδαφος για να αναλάβει ο στρατός δράση σε βάρος του «εχθρού - λαού».
Ενδεικτική είναι μελέτη της Διεύθυνσης Αμυντικής Σχεδίασης και Προγραμματισμού του ΓΕΣ, με θέμα «Ασύμμετρες απειλές και τρόποι αντιμετώπισής τους», στα πλαίσια της άμυνας της εθνικής επικράτειας (Homeland Secutity), που παρουσιάστηκε το 2003 στη σύνοδο στρατιωτικών εμπειρογνωμόνων της FINABEL (οργανισμός συνεργασίας των αρχηγών ΓΕΣ των ευρωπαϊκών χωρών - μελών του ΝΑΤΟ), σχετικά με τις δυνατότητες που έχουν «οι χερσαίες δυνάμεις να παρέχουν στην άμυνα της Εθνικής Επικράτειας και πιθανοί ρόλοι που ανατίθενται για αντιμετώπιση απειλών που ήρθαν στο φως με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001».
Οι μορφές των «ασύμμετρων απειλών» που καλείται, σύμφωνα με τη μελέτη, να αντιμετωπίσει ο Στρατός είναι: «Ο θρησκευτικός φανατισμός. Η Λαθρομετανάστευση. Η Τρομοκρατία. Το οργανωμένο έγκλημα. Ο Πληροφοριακός Πόλεμος - Κυβερνοπόλεμος. Ο Ηλεκτρονικός Πόλεμος. Οι Ψυχολογικές Επιχειρήσεις». Καθόλου τυχαία, το ΝΑΤΟ, το Νοέμβρη στη Λισαβόνα, ενέταξε όλα αυτά στο νέο στρατηγικό του δόγμα.
Ως πιθανοί στόχοι των «τρομοκρατικών ενεργειών», αναφέρονται στη μελέτη του ΓΕΣ από το 2003: Εγκαταστάσεις Παραγωγής Πετρελαιοειδών και Φυσικού Αερίου. Υποδομή Παροχής Νερού. Υποδομή Παραγωγής και Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας. Υποδομή Επικοινωνιών και Συστημάτων Πληροφορικής. Υποδομή σε έργα, που αφορούν στην Εθνική Αμυνα της Χώρας.
Ειδικά οι αναφορές σε «ψυχολογικές επιχειρήσεις», στο πλαίσιο των «ασύμμετρων απειλών», μετατρέπονται σε όχημα για την εσωτερική ανάμειξη των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς, όπως αναφέρεται στη μελέτη, «συνιστούν κινδύνους, τόσο κατά του στρατού, όσο και κατά της κοινωνίας».
Διμοιρίες καταστολής πλήθους από το 2005!
Ηδη από το 2005 συγκροτήθηκε στο πλαίσιο του Ελληνικού Στρατού, Διμοιρία Καταστολής Πλήθους, η οποία εντάχθηκε στην Ελληνική Δύναμη Κοσσυφοπεδίου. Με εσωτερικό έγγραφο-μνημόνιο, ένα είδος εγχειριδίου του ΓΕΣ, με ημερομηνία 17/6/2005, κωδικοποιείται το πλαίσιο λειτουργίας και δράσης των δύο διμοιριών «καταστολής πλήθους», που συγκροτήθηκαν στο Κοσσυφοπέδιο.
Σε αυτό το έγγραφο αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Κρίθηκε αναγκαία η συγκρότηση τμήματος το οποίο θα συμμετείχε σε επιχειρήσεις καταστολής πλήθους. Οι εθνικοί περιορισμοί που δέσμευαν την εμπλοκή στρατιωτικού τμήματος με πολίτες άρθηκαν, δίνοντας τη δυνατότητα συμμετοχής σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις». Οι διμοιρίες είναι μηχανοκίνητες, έχουν στη διάθεσή τους τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ Μ113Α2) και οχήματα τύπου «Χάμερ», ενώ η κάθε μια απ' αυτές συγκροτείται από 1 αξιωματικό, 42 οπλίτες, ανάμεσά τους 2 ελεύθεροι σκοπευτές και 4 ειδικοί στις ψυχολογικές επιχειρήσεις.
Στον εξοπλισμό τους περιλαμβάνονται εκτός από τα γνωστά όπλα καταστολής (δακρυγόνα), πλαστικές χειροβομβίδες, πλαστικές σφαίρες αλλά και πυροβόλα όπλα, ενώ προβλέπεται και η «χρησιμοποίηση φονικών όπλων». Επίσης, γίνεται παρουσίαση και των πιο σύγχρονων όπλων καταστολής διαδηλώσεων, όπως «χημικά», «μικροβιακά», «ηλεκρομαγνητικά», «ακουστικά» κλπ. Αποκαλύπτοντας έτσι ότι στο χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων γίνεται «επιστημονική» δουλεία στον τομέα της προετοιμασίας για κατασταλτικούς ρόλους.
Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια σειρά ασκήσεων καταστολής πλήθους. Μια χαρακτηριστική περίπτωση, όσον αφορά στην αντιμετώπιση από το Στρατό διαδηλωτών στο εσωτερικό της χώρας, είναι αυτή που έγινε στις 13-15 του Ιούνη 2006, στο 951 Τάγμα Στρατονομίας στου Παπάγου. Με βάση το σενάριο της άσκησης στο στόχαστρο μπαίνουν οι αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις, αφού το σενάριο περιλάμβανε αντιμετώπιση διαδηλωτών που κρατούσαν πλακάτ με το σύνθημα «ΝΑΤΟ GO HOME».
Με όχημα τη «διαχείριση κρίσεων»
Στις 30 Σεπτέμβρη 2009, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το διεθνές ΝΑΤΟικό συνέδριο χειρισμού κρίσεων «ΑΘΗΝΑ 09», με τη συμμετοχή 312 εκπροσώπων από 40 κράτη και διεθνείς οργανισμούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ πτέραρχος Ιωάννης Γιάγκος, στο χαιρετισμό του επισήμανε ότι οι μελλοντικές «απειλές, κίνδυνοι και προκλήσεις ασφαλείας» απαιτούν Ενοπλες Δυνάμεις «ικανές να αναλάβουν και να στηρίξουν το συνολικό φάσμα των επιχειρήσεων αντιμετώπισης μιας κρίσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιχειρήσεων σταθεροποίησης και ανοικοδόμησης».
Ακολούθησε το διάστημα 23 Νοέμβρη 2009 - 4 Δεκέμβρη 2009, η 5η Ασκηση Χειρισμού Κρίσεων (Crisis Management Exercise - CME 09) της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας υπό την αιγίδα του ελληνικού ΓΕΕΘΑ. Κατά τη διάρκειά της, όπως ανέφερε τότε το ΓΕΕΘΑ, «θα αξιολογηθούν οι ευρωπαϊκές δομές, διαδικασίες και διαβουλεύσεις που αφορούν στο χειρισμό κρίσεων, καθώς και ο σχεδιασμός των στρατιωτικών επιχειρήσεων και μη στρατιωτικών (civilian) αποστολών στο ίδιο θέατρο».
Είναι χαρακτηριστικό ότι δε διευκρινίζεται αν η κρίση είναι εντός ή εκτός ορίων της ΕΕ, ενώ αναφέρεται ότι «το σενάριο θα υποστηρίξει επίσης το σχεδιασμό μιας επιχείρησης υπό την ΕΕ με την ανάπτυξη όλου του φάσματος των στρατιωτικών και πολιτικών οργάνων». Δηλαδή, ένα είδος πρόβας εφαρμογής στρατιωτικού νόμου, είτε εντός ή εκτός ορίων των κρατών - μελών της ΕΕ.
Ο λαός «απειλή ασφάλειας»
Οι Ενοπλες Δυνάμεις αποτελούν βασικό μοχλό ενίσχυσης των κατασταλτικών δομών σε βάρος του λαού. Αποκαλυπτικά είναι τα όσα κατατέθηκαν στις 25 Νοέμβρη 2009 στη διημερίδα που οργάνωσε στη Θεσσαλονίκη η Ανωτάτη Διακλαδική Σχολή Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ). Ο διοικητής της ΑΔΙΣΠΟ Ι. Χάψος στην ομιλία του αναφέρθηκε στην «απειλή» που για «ανθρώπινη ασφάλεια (human security)» και την «ευθύνη για προστασία» (responsibility to protect) «από όλους τους κρατικούς και μη δρώντες».
Δίνοντας μάλιστα τον ορισμό των σύγχρονων «απειλών κατά της ασφάλειας», ανέφερε: «...κάθε ενέργεια ή διαδοχή γεγονότων που απειλούν δραστικά και για σχετικά περιορισμένο χρόνο να μειώσουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων μιας χώρας ή που απειλούν να απομειώσουν σημαντικά το εύρος των διαθέσιμων επιλογών πολιτικής της κυβέρνησης μιας Χώρας ή μη κυβερνητικών οντοτήτων μέσα σ' αυτή».
Δηλαδή, οι Ενοπλες Δυνάμεις, σε κρατικό και διακρατικό επίπεδο, έχουν λόγο και προετοιμάζονται να δράσουν με αφορμές που καλύπτουν πλήρως την κοινωνική και πολιτική ζωή. Για να προσθέσει: «Ετσι δημιουργήθηκε μια τάση ένταξης κάθε είδους και μορφής απειλής στην έννοια της σύγχρονης ασφάλειας, η οποία πέραν των παραδοσιακών στρατιωτικών απειλών, περιλαμβάνει και αυτές που προέρχονται από μη κρατικούς δρώντες (τρομοκρατία), οικονομικές απειλές (διεθνής οικονομική κρίση), περιβαλλοντικές απειλές (υπερθέρμανση του πλανήτη, έλλειψη πόσιμου νερού), απειλές υγείας (πανδημία γρίπης), φυσικές καταστροφές (πλημμύρες, τσουνάμι) κ.ά.».
Είναι προφανές ότι όλα τα παραπάνω λογίζονται σαν επαρκείς λόγοι για να σχεδιάσει το ΝΑΤΟ ή άλλοι στρατιωτικοί οργανισμοί μια επέμβαση σε οποιαδήποτε χώρα, στο όνομα του να εξασφαλίσει δήθεν την «ασφάλεια» των πολιτών της. Οπως επίσης, για να παρέμβει ο στρατός μιας χώρας στο εσωτερικό της ίδιας της χώρας, αν οι συνθήκες και η ένταση της ταξικής πάλης κάνουν την επέμβασή του επιβεβλημένη, για τη διασφάλιση των συμφερόντων της αστικής τάξης.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

Ο ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΣ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ

enet.gr

«Αυτό που μετράει είναι ότι είχαμε ένα καλό αποτέλεσμα, δέχομαι την κριτική και τα παράπονα και τα καταγράφω».

Η δήλωση αυτή του υφυπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Δόλλη περιγράφει τις δυσκολίες, τις ολιγωρίες και τις αντιφάσεις της επιχείρησης επαναπατρισμού των περίπου 280 Ελλήνων από τη Λιβύη, η οποία έγινε και εσωτερικό πολιτικό θέμα, με τη Ν.Δ. να κατηγορεί την κυβέρνηση για έλλειψη συνεννόησης και σοβαρότητας.

Κοινή συνισταμένη όλων των συμπατριωτών μας που επέστρεψαν την Πέμπτη και την Παρασκευή υπήρξε η διαπίστωση ότι η ελληνική πρεσβεία στην Τρίπολη αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων, αφού δεν μπόρεσε να συντονίσει την όλη επιχείρηση και να κατευθύνει αποτελεσματικά τους Ελληνες στο τι έπρεπε να κάνουν.

Και αυτό σε αντίθεση με την άμεση αντίδραση άλλων χωρών, όπως για παράδειγμα της Τουρκίας, η οποία μέσα στο ίδιο διάστημα μπόρεσε να επαναπατρίσει 8.500 άτομα από αέρα και θάλασσα και να δεχτεί και αιτήματα από ακόμη 20 χώρες για συνδρομή στην εκκένωση ξένων πολιτών.

Σε ό,τι αφορά την οργάνωση και την ενημέρωση των ανθρώπων στη Λιβύη που περίμεναν να φύγουν, κύριο ρόλο έπαιξαν τα μέλη των ελληνικών κοινοτήτων σε Βεγγάζη και Τρίπολη.

Η αλήθεια είναι ότι ο Μανδαλιός Κανάκης, ο πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας στη Βεγγάζη, και η Ευαγγελία Λεβεντάκη, έδωσαν έναν πραγματικό αγώνα για να βοηθήσουν όποιον μπορούσαν. Πότε προσγειώνονται τα αεροπλάνα, πότε προσεγγίζουν τα πλοία, ορισμένα εκ των οποίων είχαν μισθωθεί από την πρεσβεία της Κίνας στην Αθήνα; Με βάση τις δεκάδες καταγγελίες των τελευταίων ημερών, κανένας αξιωματούχος της πρεσβείας μας εκεί δεν ήταν σε θέση να δώσει σαφή απάντηση. Σε αντίθεση με το σουηδικό προξενείο στη Βεγγάζη το οποίο υπερκάλυψε την ελληνική ανεπάρκεια, συνδράμοντας σε θέματα συντονισμού αλλά και προστασίας όσων Ελλήνων και άλλων Ευρωπαίων βρίσκονταν στη Βεγγάζη και ζητούσαν βοήθεια.

Ενδεικτική η μαρτυρία του Γιώργου Μπούσουλα, ο οποίος υποστηρίζει πως καλούσε διαρκώς την πρεσβεία για να ενημερωθεί: «Κάποια στιγμή το σήκωσε ένας παλαιστίνιος μεταφραστής που μου είπε ότι σε λίγη ώρα θα έφευγε ένα πλοίο από την Τρίπολη». Φυσικά, δεν πρόλαβαν να επιβιβαστούν...

Στη δική του μαρτυρία ο πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας στην Τρίπολη, Δημήτρης Αναστασίου, αναφέρει ότι η πρεσβεία μας δεν ανταποκρίθηκε στο ρόλο της, παρότι από τις πρώτες ημέρες της κρίσης είχε γίνει σύσκεψη όλων των φορέων για την προετοιμασία ενδεχόμενης αποχώρησης των Ελλήνων. «Επικοινωνούμε κατευθείαν με το υπουργείο Εξωτερικών. Πιστεύαμε ότι κάποιος θα υπήρχε να συντονίσει όσους θέλουν να φύγουν, εμείς οι μόνιμοι κάτοικοι μένουμε στα σπίτια μας. Ακόμη και στο αεροδρόμιο της Τρίπολης γινόταν χαμός. Κι εκεί πάλι δεν υπήρχε κανείς», καταγγέλλει και η Ευαγγελία Λεβεντάκη. Από το υπουργείο Εξωτερικών, πάντως, τονίζουν ότι στην πρεσβεία υπηρετούν μόνο 5-6 άτομα και θυμίζουν τον τραυματισμό του υπαλλήλου εν ώρα υπηρεσίας.

Φαίνεται όμως πως τα λάθη της ασυντόνιστης ελληνικής πλευράς είχαν αρχίσει νωρίτερα από την επιχείρηση αποστολής των C-130 και των εμπορικών πλοίων. Το πρώτο πλοίο που το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών έστειλε στις 22 Φεβρουαρίου στη Λιβύη ήταν το «Minerva Antonia».

Η σχετική ανακοίνωση του υπουργείου ανέφερε: «Κατόπιν συνεννοήσεων του υπουργείου Εξωτερικών με τη ναυτιλιακή εταιρεία Minerva, το εμπορικό πλοίο της τελευταίας έχει καταπλεύσει στο λιμένα Ras Lanuf πλησίον της Σύρτης, Λιβύης, και θα παραλάβει αύριο, Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου, έλληνες πολίτες προς επαναπατρισμό».

Ομως, όπως αποκαλύπτει η «Κ.Ε.» το δεξαμενόπλοιο «Minerva Antonia» βρισκόταν ήδη στην περιοχή σε προγραμματισμένο δρομολόγιο. Οπως μας λέει ο Ν. Σταμούδης από τη ναυτιλιακή εταιρεία, «πήγαινε για να φορτώσει πετρέλαιο από το λιμάνι Ras Lanuf». Είναι ένα μικρό λιμάνι -terminal- στον κόλπο της Σύρτης όπου εργάζονται πολλοί Ελληνες. Λίγο πριν φτάσει το πλοίο στο λιμάνι, όπως αναφέρει ο Ν. Σταμούδης, «μας πήραν τηλέφωνο και από το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και από το Εξωτερικών και μας ζήτησαν να συνδράμουμε. Φυσικά και είπαμε ναι». Ο στόχος ήταν να μεταφερθούν όσοι Ελληνες βρίσκονταν στη Σύρτη. Ομως, φαίνεται πως και από τα δύο υπουργεία δεν είχαν υπολογίσει πως το συγκεκριμένο λιμάνι είναι χώρος τελωνείου και απαιτούνται ειδικές άδειες για να μπορέσουν να περάσουν οι Ελληνες. Οι άδειες δεν βγήκαν ποτέ και όσοι είχαν πάει στο Ras Lanuf έφυγαν απογοητευμένοι. Τελικά, το τάνκερ φόρτωσε και συνέχισε το ταξίδι του για χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Ωστόσο το ΥΠΕΞ δεν εξέδωσε δεύτερη ανακοίνωση για να ενημερώσει για την αποτυχία της επιχείρησης!

Τέλος, το υπουργείο Εθνικής Αμυνας είχε θέσει σε ετοιμότητα από την περασμένη Δευτέρα αεροσκάφη τύπου C130, όμως το υπουργείο Εξωτερικών μιλούσε για πρόβλημα με τον εναέριο χώρο της Λιβύης.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΟΙ ΚΟΡΒΕΤΕΣ ΝΑΥΜΑΧΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΦΡΕΓΑΤΕΣ

kathimerini.gr

Σε ναυμαχία επιχειρηματικών συμφερόντων εξελίσσεται το πρόγραμμα ναυπήγησης νέων πλοίων επιφανείας στο Πολεμικό Ναυτικό. Στο Πεντάγωνο «φλερτάρουν» με την προμήθεια κορβετών που, ελλείψει χρημάτων, ενδέχεται να «ψαλιδίσει» το πρόγραμμα προμήθειας φρεγατών.

Οι γαλλικές φρεγάτες, FREMM, την προμήθεια των οποίων υποσχέθηκε η κυβέρνηση Καραμανλή στον Νικολά Σαρκοζί, «ναυμαχούν» με τις έξι κορβέτες που προτείνονται από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ) στο νέο Ενιαίο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Αμυντικών Επενδύσεων (ΕΜΠΑΕ). Εντός και εκτός των διαδρόμων του υπουργείου Αμυνας κυκλοφορεί ότι το πρόγραμμα ναυπήγησης κορβετών περιλαμβάνεται στις προτάσεις του Πολεμικού Ναυτικού, με το σκεπτικό ότι θα μπορούσε να αποτελέσει την εναλλακτική λύση στις σύγχρονες, υπεροπλισμένες αλλά πανάκριβες FREMM. Το κόστος για την αγορά έξι γαλλικών φρεγατών, στην έκδοση που προτείνεται από την κατασκευάστρια εταιρεία DCNS, εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει τα 6,5 δισ. ευρώ. Η κορβέτα είναι πλοίο μικρότερου εκτοπίσματος, η ναυπήγησή της στοιχίζει αρκετά λιγότερο, έχει χαμηλότερο λειτουργικό κόστος και, σύμφωνα με τους υποστηρικτές της, οι σύγχρονες κορβέτες, επιχειρησιακά, δεν υστερούν σε τίποτα σε σχέση με τις φρεγάτες.

Η επανεμφάνιση του προγράμματος προμήθειας των κορβετών προκάλεσε ανησυχία στη γαλλική πλευρά που εδώ και αρκετούς μήνες πιέζει την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στη «σύναψη διακρατικής συμφωνίας για τη ναυπήγηση 6 φρεγατών πολλαπλών αποστολών», όπως αναφέρεται στην απόφαση του ΚΥΣΕΑ που υπεγράφη στις 21 Ιανουαρίου του 2009. Τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της γαλλικής εταιρείας DCNS, Patrick Boissier, επισκέφθηκε δύο φορές τον υπουργό Αμυνας.

Μάλιστα, η πρώτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε παρουσία του Γάλλου πρέσβη, Christophe Farnaud. Σύμφωνα με πηγή του υπουργείου, κατά τη διάρκεια των συναντήσεων, ο κύριος Βενιζέλος επανέλαβε στη γαλλική πλευρά ότι το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο στο οποίο θα κινείται τα επόμενα χρόνια η χώρα, περιορίζει τις αμυντικές δαπάνες. Ο υπουργός διαβεβαίωσε τη γαλλική αντιπροσωπεία ότι οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν, ώστε οι διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας να τηρηθούν ανταποκρινόμενες στα νέα οικονομικά δεδομένα.

Πιέσεις για το πρόγραμμα των φρεγατών ασκεί και ο όμιλος Ταβουλάρη, που έχει συμφωνήσει με MOU (Memorandum of Understanding) με τη γαλλική DCNS, σχετικά με τη ναυπήγηση των FREMM στην Ελλάδα.

Από την άλλη, η ένταξη του προγράμματος ναυπήγησης των κορβετών στο νέο ΕΜΠΑΕ, ενδέχεται να ανοίξει τον δρόμο στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά (ΕΝΑΕ), ανταγωνιστή των Ναυπηγείων Ελευσίνας.

Η ηγεσία του υπουργείου προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις πραγματικές εξοπλιστικές ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού, για ανανέωση του στόλου, στις υποσχέσεις που έχει δώσει η ελληνική κυβέρνηση στους Γάλλους, και την εγχώρια αμυντική βιομηχανία και στη νέα τάξη πραγμάτων, που διαμορφώνουν τα οικονομικά δεδομένα. Υπό αυτό το πρίσμα, όπως ανέφερε στην «Καθημερινή» ανώτατη πηγή του ΓΕΝ, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο να προκριθεί η λύση ναυπήγησης δύο FREMM αντί για έξι, με δικαίωμα προαίρεσης 2+2.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΒΡΥΧΙΕΣ ΜΙΖΕΣ

enet.gr

Μέσα στο επόμενο 15ήμερο αναμένεται να στείλει το ΣΔΟΕ την αναφορά του για τις μίζες, που είχαν δοθεί για τα γερμανικά υποβρύχια τύπου «214» στην εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, Πόπη Παπανδρέου.

Στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά αναζητούνται τα ίχνη της διαπλοκής, των «χρυσών πληρωμών» και των ύποπτων συναλλαγών με τις γερμανικές εταιρείες.

Ωστόσο, είναι αμφίβολο εάν μέσα στο χρονικό διάστημα που απομένει, θα καταφέρουν να συγκεντρώσουν όλες τις κίνησεις των ύποπτων λογαριασμών, των προσώπων και των εταιρειών, που σύμφωνα με τη γερμανική Δικαιοσύνη εμπλέκονται σε «χρήσιμες πληρωμές» προκειμένου να κλείσει το μεγάλο ντιλ για τα υποβρύχια με την HDW και τη Ferrostaal.

Η έρευνα περιλαμβάνει 10 εταιρείες και 70 φυσικά πρόσωπα. Για αυτούς έχει ζητηθεί από τις τράπεζες στην Ελλάδα και στις χώρες, όπου φέρονται να έχουν συναλλαγές, οι κινήσεις των λογαριασμών τους από το 1999, ένα χρόνο πριν από την υπογραφή της συμφωνίας του ελληνικού Δημοσίου με τις γερμανικές εταιρείες.

Η έρευνα έχει επεκταθεί και στις συμβάσεις που υπέγραψαν τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά για το τροχαίο υλικό του ΟΣΕ, καθώς και στα προγράμματα αντισταθμιστικών ωφελημάτων, που συνόδευαν τις συμβάσεις. Το συνολικό ποσό που εκτιμάται ότι δόθηκε για μίζες υπερβαίνει τα 80 εκατ. ευρώ.

Το πρόβλημα είναι ότι για να ανοιχθούν τόσοι λογαριασμοί οι διαδικασίες είναι χρονοβόρες και σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν τους έξι ή επτά μήνες. Επιπλέον, άλλο τόσο δύσκολο είναι να συνδεθούν οι κινήσεις των ύποπτων λογαριασμών και να αποδειχθεί η συνάφειά τους με τα μαύρα ταμεία των γερμανικών εταιρειών και των ενδιάμεσων, που λειτούργησαν για λογαριασμό τους.

Πέραν των προσώπων, που υποδεικνύουν οι γερμανικές δικαστικές αρχές και -σύμφωνα με το περιοδικό «Der Spiegel»- συγκροτούσαν την «ομάδα Α» (Hermann Graf von Pruckler -επιχειρηματίας, κάποιος που άκουγε στο όνομα Ago- γνωστός του γερμανού επιχειρηματία, ένας φίλος του Ago, ο «Α. Αβατάγγελος», αρχιτέκτονας, που «συνέστησε ο υπουργός») με αποστολή να καταλήξουν οι μίζες σε πολιτικούς και στρατιωτικούς στην Ελλάδα, εξηγήσεις θα κληθούν να δώσουν και πολλοί άλλοι.

-Αξιωματικοί, που την επίμαχη περίοδο υπηρέτησαν σε θέσεις της Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών και στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, καθώς συμμετείχαν στην αξιολόγηση των προσφορών και τη διαμόρφωση των συμβάσεων.

-Το πολιτικό προσωπικό του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, που εργάστηκε στα επίμαχα εξοπλιστικά προγράμματα.

-Διοικήσεις και συνδικαλιστικά στελέχη τόσο των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, όσο και του ΟΣΕ για τις παραγγελίες του τροχαίου υλικού, καθώς το πρόγραμμα εκτελέστηκε μόνον κατά το ένα τέταρτο, ενώ οι πληρωμές εμφανίζονται ότι καλύπτουν σχεδόν το σύνολο των προμηθειών. Από τις πρώτες αναλύσεις των ελεγκτών φαίνεται ότι έγιναν ύποπτες κινήσεις δεκάδων εκατ. ευρώ.

Η εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου έχει ζητήσει από το ΣΔΟΕ να προβούν και σε έλεγχο «πόθεν έσχες» όλων των φυσικών προσώπων, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο εμφανίζονται να έχουν σχέση με ύποπτες πληρωμές. Εφόσον προκύψουν οικονομικά στοιχεία που δεν δικαιολογούνται από τα δηλωμένα εισοδήματά τους, θα κληθούν να δώσουν εξηγήσεις. Ηδη, έχουν εντοπιστεί στο πλαίσιο της εισαγγελικής έρευνας μεγάλες καταθέσεις σε φυσικά πρόσωπα, το ύψος των οποίων δεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως να δικαιολογείται.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΕΥΘΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ

kathimerini.gr

Μήνας ραγδαίων εξελίξεων στην υπόθεση των υποβρυχίων θα είναι ο Μάρτιος, καθώς η πολυεπίπεδη έρευνα του ΣΔΟΕ ολοκληρώνεται με πόρισμα το οποίο το επόμενο δεκαπενθήμερο διαβιβάζεται στην Εισαγγελία της Αθήνας, δρομολογώντας καταιγιστικές εξελίξεις.

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ» στο πόρισμα του ΣΔΟΕ που θα αποτελεί, όπως δήλωνε αρμόδια ελεγκτική πηγή, «επιτομή ενός πρωτοφανούς σκανδάλου διασπάθισης δημοσίου χρήματος και παράνομων πληρωμών», θα καταγράφονται ευθύνες πρώην υπουργών Εθνικής Αμυνας, επιβεβαιώνοντας τα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα της «Κ».

Τρεις πρώην υπουργοί, οι ευθύνες των οποίων θα αναφέρονται με συγκεκριμένα στοιχεία στο πόρισμα, θα οδηγήσουν, σύμφωνα με πληροφορίες, την υπόθεση των υποβρυχίων στη Βουλή για περαιτέρω διερεύνηση, ανοίγοντας το κεφάλαιο αναζήτησης ποινικών ευθυνών σε πολιτικούς. Οσα θα περιλαμβάνει το πόρισμα του ΣΔΟΕ για τους τρεις υπουργούς -πρόκειται για δύο υπουργούς κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ από το 1996 ώς και το 2004 και έναν της Ν.Δ. από το 2004 ώς το 2006- θα κινήσουν τη διαδικασία του νόμου περί ευθύνης υπουργών.

Ηδη, η Εισαγγελία της Αθήνας, που εποπτεύει της έρευνας, είναι σε γνώση των ευρημάτων του ΣΔΟΕ και είναι έτοιμη, μόλις παραλάβει το πόρισμα, να αποστείλει αμέσως, «αμελλητί» όπως προβλέπει ο νόμος, την υπόθεση στη Βουλή. Το πόρισμα του ΣΔΟΕ που βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο επεξεργασίας, αποδίδει, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», ευθύνες, εκτός των τριών υπουργών, και σε επιτελάρχες αλλά και σε γενικούς γραμματείς Εξοπλισμών, καταγράφοντας πράξεις και παραλείψεις τους.

Ηδη, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, αναφέρονται στο πόρισμα τα ονόματα τουλάχιστον πέντε προσώπων -τα ονόματά τους είναι στη διάθεση της «Κ» όπως και εκείνα των πρώην υπουργών Εθνικής Αμυνας- που διετέλεσαν επικεφαλής στη γενική γραμματεία Εξοπλισμών κατά τη θητεία των τριών υπουργών που θα ελεγχθούν στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας.

Κι ενώ το πόρισμα του ΣΔΟΕ θα αποκαλύπτει τη δράση δεκάδων προσώπων που εμπλέκονται στο σκάνδαλο με τις παράνομες πληρωμές και ήδη έχουν ανοιχθεί οι λογαριασμοί τουλάχιστον για 75 εμπλεκόμενους, η Εισαγγελία της Αθήνας προχωρεί σε μια ακόμα κίνηση στη διερεύνηση της υπόθεσης. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ» μέσα στην επόμενη εβδομάδα, η αρμόδια εισαγγελέας κ. Πόπη Παπανδρέου αποστέλλει στην Εισαγγελία του Μονάχου νέο αίτημα δικαστικής συνδρομής, ζητώντας πρόσθετα στοιχεία από το άνοιγμα λογαριασμού στο Εσσεν, που θεωρείται σημαντικός για τη ροή του μαύρου χρήματος, αλλά και στοιχεία που έχουν στα χέρια τους οι Γερμανοί εισαγγελείς, οι οποίοι συνεχίζουν την εξέταση διαφόρων ατόμων που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα για τις παράνομες πληρωμές, οι οποίες σχετίζονται με την αγορά των τεσσάρων υποβρυχίων τύπου 214. Πάντως, το τοπίο των εμπλεκομένων έχει πια ξεκαθαρίσει, με αποτέλεσμα οι Ελληνες εισαγγελείς που χειρίζονται την υπόθεση να έχουν έτοιμη τη λίστα των υπόπτων, που θα κληθούν σε εξηγήσεις αμέσως μόλις φθάσει στα χέρια τους και το πόρισμα του ΣΔΟΕ. Πρόκειται για πρόσωπα-κλειδιά, ανάμεσά τους γνωστός εφοπλιστής Μ.Μ. που ζει και δραστηριοποιείται πια στο Λονδίνο, ο οποίος είχε την εταιρεία ΜΙΕ ΕΠΕ, με έδρα τον Πειραιά, όπου από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι διακινήθηκαν μεγάλα ποσά για παράνομες πληρωμές. Υπολογίζονται σε 40 εκατ. ευρώ μόνο μέσα σε δύο χρόνια. Επίσης, δύο στενοί του συνεργάτες -με αρχικά Α.Π. και Α.Χ.- οι οποίοι στη συνέχεια απέκτησαν τον έλεγχο της εν λόγω εταιρείας καθώς και άλλα δύο πρόσωπα με αρχικά Α.Α. και Γ.Α. κλήθηκαν ήδη από το ΣΔΟΕ και παρείχαν εξηγήσεις για την εμπλοκή τους στην υπόθεση.

Ο πρώτος μάλιστα από αυτούς στάθηκε αφορμή για να ξετυλιχθεί το κουβάρι των αποκαλύψεων για τις παράνομες πληρωμές, όταν προσέφυγε δικαστικά διεκδικώντας προμήθειες που είχε συμφωνήσει με τους Γερμανούς.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΤΡΕΙΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ

tovima.gr

Με αφορμή το δημοσίευμα του «Βήματος» για το σκάνδαλο της προμήθειας των υποβρυχίων από το υπουργείο Αμυνας με τίτλο «Οι υποβρύχιες διαδρομές της μίζας», «Το Βήμα» έλαβε τρεις επιστολές από τον δικηγόρο κ. Γ.Αγουρίδη, τον κ. Σ.Μαρκάτο, συνδικαλιστή, και τον επιχειρηματία κ. Αλ. Αβατάγγελο τις οποίες και δημοσιεύει με την επισήμανση ότι δεν αναιρούν την ουσία και την ακρίβεια των πληροφοριών του για τις έρευνες του ΣΔΟΕ.

Σύμφωνα με τον κ. Αγουρίδη, «είναι αλήθεια- και αυτό προέκυψε από το δημοσίευμα του περιοδικού “Spiegel”- ότι κάποιο πρόσωπο με το ονοματεπώνυμο Γιώργος Αγουρίδης φέρεται να είναι αναμεμειγμένο στην υπόθεση.Αν είναι αυτό αληθές, δεν πρόκειται για εμένα:είναι απλώς συνωνυμία. Οπως ορθώς αναφέρεται στο δημοσίευμα, την περασμένη εβδομάδα ζήτησα και είδα τους υπευθύνους του ΣΔΟΕ.Σκοπός μου ήταν να μάθω ποιος είναι ο υπό εξέταση Γ.Αγουρίδης και να λάβω μια βεβαίωση ότι τα λοιπά μου στοιχεία ταυτότητας δεν ταυτίζονται με τα δικά του.Δυστυχώς για μένα πληροφορήθηκα ότι στους φακέλους του ΣΔΟΕ,καθώς και των ελληνικών και των γερμανικών εισαγγελικών αρχών, δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο για το εν λόγω πρόσωπο εκτός του ονοματεπωνύμου.Με βάση αυτά τα δεδομένα,μου προκαλεί μεγάλη εντύπωση πώς η συντάκτρια του δημοσιεύματος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο υπαρκτός ή ανύπαρκτος Γιώργος Αγουρίδης που έχει ανάμειξη στο σκάνδαλο είμαι εγώ και δημοσίευσε τα στοιχεία μου χωρίς καν να διατυπώσει κάποια επιφύλαξη (στο ΣΔΟΕ με ενημέρωσαν ότι υπάρχουν τουλάχιστον επτά πρόσωπα με το ίδιο όνομα και επώνυμο). Δεδομένου μάλιστα ότι καμία απολύτως σχέση δεν έχω όχι μόνο με το συγκεκριμένο σκάνδαλο αλλά και με οποιαδήποτε προμήθεια του Δημοσίου, ούτε καν νόμιμη επαγγελματική,ότι δεν γνωρίζω ούτε κατ΄ όνομα τα λοιπά κατονομαζόμενα πρόσωπα, το δε κεντρικό πρόσωπο της υπόθεσης δεν το έχω γνωρίσει ποτέ προσωπικά...» . Ο κ. Αγουρίδης υπέβαλε την παραίτησή του για λόγους ευθιξίας από τα ΔΣ του Ιδρύματος Νιάρχου και της Αlpha, οι οποίες ωστόσο ομοφώνως δεν έγιναν δεκτές.

Και ο κ. Σ. Μαρκάτος διαμαρτύρεται για το δημοσίευμα αναφέροντας ότι «ουδεμία σχέση έχω με τις συμβάσεις κατασκευής των υποβρυχίων, ουδέποτε έχω κληθεί ως μάρτυρας από αρχή ή υπηρεσία,ουδέποτε μου διενεργήθηκε έλεγχος από το ΣΔΟΕ ή από άλλη αρχή ή υπηρεσία και ουδέποτε μου έγινε “μπλοκάρισμα” τραπεζικών λογαριασμών μου...». Με επιστολή του μάλιστα στο ΣΔΟΕ, όπως προσθέτει, τους καλεί να προχωρήσουν σε οποιονδήποτε έλεγχο των περιουσιακών του στοιχείων και όλων των μελών της οικογενείας του.

Διαμαρτύρεται και ο επιχειρηματίας κ. Αλέξανδρος Αβατάγγελος για την εμπλοκή του ονόματός του στην υπόθεση των υποβρυχίων. Οπως τονίζει, «η εταιρεία Dolmatron είχε παράσχει συμβουλευτικό υποστηρικτικό έργο στην εταιρεία ΜΑΝ Ferrostaal για την Ελλάδα και για άλλες χώρες του εξωτερικού στο πλαίσιο συμβατικής σχέσης.Η αμοιβή συμφωνήθηκε με βάση την επιτυχή ολοκλήρωση των συμβάσεων και πληρώθηκε από τη γερμανική εταιρεία ΜΑΝ Ferrostaal χωρίς καμία εμπλοκή των Ελληνικών Ναυπηγείων. Η καταβολή της ως άνω αμοιβής επικυρώθηκε με απόφαση διαιτητικού δικαστηρίου στο πλαίσιο διεθνούς διαιτησίας...» .

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

Η ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ

tovima.gr

ΚΑΘΕ ανάμειξή της στην υπόθεση των γερμανικών υποβρυχίων αρνείταιστην αποκλειστική συνέντευξή της στο «Βήμα» η κυρία Μαργαρίτα Μαθιόπουλος. Η στενή σύμβουλος του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας Γκίντο Βεστερβέλε αποκρούει τα όσα της προσάπτει με άρθρο του το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» αλλά και ελληνικά μέσα ενημέρωσης, τονίζοντας ότι έχει ήδη κινηθεί δικαστικά εναντίον τους.Παράλληλα, η κυρία Μαθιόπουλος αρνείται τις κατηγορίες ότι έλαβε υψηλή αμοιβή για τη συγγραφή μελέτης για την ελληνική αμυντική πολιτική λόγω της σχέσης της με τον κ. Α. Τσοχατζόπουλο, λέγοντας ότι η μελέτη αυτή περιείχε και συγκεκριμένες «επαναστατικές» προτάσεις που μάλιστα δεν εισακούστηκαν.

Το περιοδικό «Der Spiegel» έγραψε ότι μία από τις εταιρείες της κυρίας Μαθιόπουλος έλαβε το ποσό του 1,2 εκατ. ευρώ από την ΜFΙ, εταιρεία που συνέστησαν από κοινού η Ferrostaal και η ΗDW το 2004 στο Λονδίνο, ώστε να προωθήσει την κατασκευή αιγυπτιακών υποβρυχίων στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά (τότε υπό την ιδιοκτησία της ΗDW). «Πρώτον,οι εταιρείες που αναφέρετε, η ΕΑG και η Αspide,δεν είναι δικές μου» παρατηρεί. «Είμαστε τρεις συνεταίροι,ο Κλάους Νάουμαν, πρώην επικεφαλής της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, και ο καθηγητής Ιστβαν Τζιαρμάτι, πρώην υπουργός Αμυνας της Ουγγαρίας. Εγώ είμαι διευθύνουσα σύμβουλος στις δύο εταιρείες».

Οι κατηγορίες του «Spiegel»

«Δεύτερον», προσθέτει, «το περιοδικό “Der Spiegel” έστειλε πριν από λίγες ημέρες μία δήλωση που αναφέρει πως δεν θα επαναλάβει ή ξαναδημοσιεύσει ότι εκκρεμεί έρευνα εναντίον της ΕΑG ή εμού, καθώς αυτό είναι ψευδές, ή ότι έλαβα 1,2 εκατ. ευρώ από την ΜFΙ. Ο γερμανός δικηγόρος μας κατέθεσε και άλλη αγωγή κατά του “Spiegel” ώστε αυτό να δημοσιεύσει μια αντιδήλωση, να ανακαλέσει τους ψευδείς ισχυρισμούς,αλλά και να καταβάλει αποζημίωση για τη σοβαρή ζημιά που προκάλεσαν στο καλό όνομα και στην εξέχουσα φήμη της ΕΑG, της Αspide και στη δική μου».

Η κυρία Μαθιόπουλος στρέφεται και εναντίον ορισμένων «ελληνικών εφημερίδων που αναδημοσίευσαν τους ισχυρισμούς του “Spiegel”, καθώς και μέσων ενημέρωσης ή μελών του ελληνικού Κοινοβουλίου που αποφάσισαν να μας αναμείξουν όχι μόνο σε κάθε είδους ελληνογερμανικές αμυντικές σχέσεις με τις οποίες δεν είχαμε ούτε έχουμε οποιαδήποτε ανάμειξη,αλλά προσπάθησαν επίσης να κατηγορήσουν τις εταιρείες μας και εμένα για εγκληματικές πράξεις».

Οπως λέει, «δώσαμε εντολή στους έλληνες δικηγόρους μας, κκ. Α. Λυκουρέζο και Α.Βγόντζα, να καταφύγουν στη Δικαιοσύνη,να ετοιμάσουν αγωγές και να διεκδικήσουν επανορθώσεις.Οι συνεταίροι μου και εγώ είμαστε έκπληκτοι διότι κανένα ελληνικό μέσο ενημέρωσης- εκτός από “Το Βήμα”- δεν επικοινώνησε μαζί μας για να ρωτήσει αν οι ισχυρισμοί του “Spiegel”είναι αληθείς ή όχι και τι θα είχαμε να πούμε». Και τα αιγυπτιακά υποβρύχια; Κατά την κυρία Μαθιόπουλος, οι κατηγορίες είναι ανυπόστατες καθώς καμία από τις εταιρείες της δεν συνεργάστηκε ποτέ με τη Ferrostaal ή την ΜFΙ.

«Το 2004 και το 2005», εξηγεί, «η ΕΑG έλαβε εντολή από τον Βάλτερ Φρέιταγκ, μέλος του ΔΣτης ΗDW, να διερευνήσει και να ετοιμάσει το έδαφος για αντισταθμιστικά ωφελήματα (νοσοκομεία) στην αιγυπτιακή αγορά,καθώς η ΗDW προωθούσε την πώληση υποβρυχίων στην Αίγυπτο. Επιπλέον, η ΗDW, η ελληνική και η γερμανική κυβέρνηση ενδιαφέρονταν να προωθήσουν την κατασκευή αιγυπτιακών υποβρυχίων στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, καθώς αυτό θα δημιουργούσε νέες θέσεις απασχόλησης. Η γερμανική και η ελληνική κυβέρνηση υποστήριζαν την πολιτική της ΗDW». «Σημειώστε, παρακαλώ», διευκρινίζει, «ότι είναι πολιτική της ΕΑG να μη διαχειρίζεται αμυντικά αντισταθμιστικά ωφελήματα σε μη δυτικές χώρες χωρίς προηγούμενη έγκριση της γερμανικής κυβέρνησης. Η ΕΑG ανέλαβε διετή εντολή από την ΗDW σε σχέση με τα αντισταθμιστικά ωφελήματα στην Αίγυπτο και εισέπραξε αμοιβή 800.000 ευρώ,που ανακοινώθηκε και φορολογήθηκε στη Γερμανία. Η ΕΑG και η Αspide εργάζονται με βάση το γερμανικό και το διεθνές δίκαιο».

Η μελέτη καιη αμοιβή

Τι απαντά η κυρία Μαθιόπουλος στους υπαινιγμούς ότι ανέλαβε το 2000, χάρη και στη στενή σχέση της με τον τότε υπουργό Εθνικής Αμυνας κ. Α. Τσοχατζόπουλο, να εκπονήσει μελέτη για την ελληνική αμυντική πολιτική με αμοιβή 150.000 γερμανικά μάρκα; Το συμφωνητικό είχε υπογραφεί το 2000 μεταξύ της κυρίας Μαθιόπουλος και του Ινστιτούτου Αμυντικών Αναλύσεων (ΙΑΑ) του οποίου προΐστατο τότε ο κ. Ι.Δρόσος.

«Το 2000το ΙΑΑ δεν υπέγραψε συμφωνία ούτε με την ΕΑG ούτε με την Αspide. Η συμφωνία υπεγράφη από το ΙΑΑ και το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μπράουνσβαϊγκ,όπου κατείχα την έδρα καθηγήτριας για την αμερικανική εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις. Το ελληνικό υπουργείο Αμυνας μας ανέθεσε να συστήσουμε μια Διεθνή Συμβουλευτική Επιτροπή (ΙΑC) ώστε να διενεργήσουμε μια “Στρατηγική αναθεώρηση για τις απαιτήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων 2000-2015”» τονίζει η κυρία Μαθιόπουλος. Μεταξύ των μελών της ΙΑC ήταν «ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας Καρλ Μπιλντ, ο τότε σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Τόνι Μπλερ, Ρόμπερτ Κούπερ , και από τις ΗΠΑ ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Ρόμπερτ Ζέλικ και ο Ρόναλντ Ασμους, πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών. Εγώ προήδρευα της ΙΑC» μας λέει. Οπως τονίζει η κυρία Μαθιόπουλος, η ΙΑC «εστίασε σε μια νέα αμυντική στρατηγική άμυνας στο νέο περιβάλλον ασφαλείας, στην αναδιάρθρωση και στην προσαρμογή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και σε “έξυπνες” προμήθειες και στις προοπτικές της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας στο ευρωπαϊκό περιβάλλον».

Η πρόταση καιτα Leopard

Οσο για τις συστάσεις της; «Προτείναμε μια νέα δομή δυνάμεων ως προσαρμογή στις νέες μεταψυχροπολεμικές απαιτήσεις και επιμείναμε ότι το υπουργείο Αμυνας έπρεπε να εγκαταλείψει τη σχεδιαζόμενη προμήθεια των τεθωρακισμένων Leopard 2 διότι ήταν κατάλοιπο του Ψυχρού Πολέμου. Συμβουλεύσαμε επίσης το υπουργείο Αμυνας να εξετάσει ένα κοινό πρόγραμμα προμηθειών με την Τουρκία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την ακριβή προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών. Επιχειρηματολογήσαμε τονίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε τον θεμέλιο λίθο της νέας σχέσης ασφαλείας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Με μια τέτοια πολιτική οι δύο χώρες όχι μόνο θα γλίτωναν χρήματα, αλλά και θα αποτρέπονταν στρατιωτικές συγκρούσεις, ενώ οι δύο χώρες θα αποτελούσαν και μοντέλο εντός του ΝΑΤΟ».

«Σε ό,τι αφορά την πληρωμή αυτού του έργου», καταλήγει, «μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ουσιαστικά ήταν ένα “δώρο” προς το ελληνικό υπουργείο Αμυνας. Το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μπράουνσβαϊγκ έλαβε 150.000 γερμανικά μάρκα που χρησιμοποιήθηκαν για ξενοδοχεία, ταξίδια, ερευνητική εργασία και γραμματειακές υπηρεσίες.Οταν κάνουμε σήμερα “Στρατηγικές Εκθέσεις Αμυνας” με την ΕΑG,που είναι η κύρια εξειδίκευσή μας, και συγκεντρώνουμε ειδικούς αυτού του επιπέδου, χρεώνουμε 1,7 εκατ. ευρώ,συμπεριλαμβανομένων τεχνικών εφαρμογών, που είναι υπόδειγμα παγκοσμίως. Το αναφέρω επειδή κατηγορούμαστε ότι ήμασταν ανήθικοι το 2000. Κανένα μέλος της ΙΑC δεν κέρδισε ούτε ένα γερμανικό μάρκο».

Ο υπουργός και η πρόταση του συνταγματάρχη

Για το αν η μελέτη της ανατέθηκε με προσωπική εντολή του κ. Τσοχατζόπουλου (φωτογραφία), η κυρία Μαθιόπουλος σημειώνει ότι αυτό δεν ισχύει.«Το 1999», θυμάται,«σε ένα συνέδριο του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών στο Λος Αντζελες, με προσέγγισε ένας έλληνας συνταγματάρχης ονόματι Χρόνης Ναλμπάντηςπου δεν γνώριζα. Με ρώτησε αν θα με ενδιέφερε να κάνω μια μελέτη για το ελληνικό υπουργείο Αμυνας. Οι γνώσεις του επί του ζητήματος και τα αγγλικά του ήταν εξαίρετα, οπότε είχαμε καλή επικοινωνία. Δεν υπήρξε ανταγωνισμός για την έκθεση αυτή, επειδή το υπουργείο Αμυνας ήταν ασφαλώς ενήμερο ότι δεν θα μπορούσε να βρει αυτού του είδους τους διακεκριμένους ειδικούς οι οποίοι θα εργάζονταν δωρεάν. Δεν ήταν ιδέα του τότε υπουργού Αμυνας, αλλά του συνταγματάρχη Ναλμπάντη να γίνει αυτή η δουλειά και το πρότεινε στους ανωτέρους του. Σε ό,τι αφορά τη σχέση της ΕΑG με τον κ. Τσοχατζόπουλο, είχαμε αποφασίσει ήδη από το 2003 (οι συνεταίροι μου και εγώ) να μη διατηρήσουμε επαφή με τον κ. Τσοχατζόπουλο».

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ

Η Μαργαρίτα Μαθιόπουλος γεννήθηκε στη Βόννη το 1957. Είναι κόρη του γνωστού δημοσιογράφου Βάσου Μαθιόπουλου.

Σήμερα είναι διευθύνουσα σύμβουλος δύο εταιρειών συμβούλων, της ΕΑG (Εuropean Αdvisory Group) και της Αspide, οι οποίες προσφέρουν υπηρεσίες στους τομείς της ενέργειας και της ασφάλειας. Ομότιμη καθηγήτρια αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Πότσδαμ, η κυρία Μαθιόπουλος είναι επίσης σύμβουλος επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας και ηγέτη των Ελευθέρων Δημοκρατών (FDΡ) Γκίντο Βεστερβέλε.

Εχει σπουδάσει Ιστορία, Πολιτικές Επιστήμες και Νομικά σε Βόννη, Σορβόννη και Χάρβαρντ και έχει γράψει σειρά βιβλίων.

Οι κατηγορίες

Ελαβε 1,2 εκατ.ευρώ από την εταιρεία ΜFΙ,η οποία παράνομα πλήρωνε για τα υποβρύχια,με σκοπό να προωθήσει την κατασκευή αιγυπτιακών υποβρυχίων στον Σκαραμαγκά Ανέλαβε μελέτη από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας το 2000,με αμοιβή 150.000 γερμανικά μάρκα,την οποία δεν είδε κανένας Διατηρούσε στενές σχέσεις με τον πρώην υπουργό Εθνικής Αμυνας κ.Α.Τσοχατζόπουλο με στόχο να αναλάβει την αμυντική μελέτη και ίσως και άλλες δουλειές

Οι απαντήσεις

Υποστηρίζει ότι η τότε ιδιοκτήτρια των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά ΗDW απλώς της έδωσε εντολή να διερευνήσει το έδαφος για πιθανά αντισταθμιστικά ωφελήματα Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από προσωπικότητες και ειδικούς εγνωσμένου διεθνούς κύρους,χωρίς κανένας να αποκομίσει ίδιον όφελος Επιμένει ότι έλληνας συνταγματάρχης την προσέγγισε το 1999 και τη ρώτησε αν θα ήθελε να κάνει τη μελέτη,καθώς και ότι οι εταιρείες της δεν έχουν από το 2003 καμία σχέση με τον κ.Τσοχατζόπουλο

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΚΡΙΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΝΑΤΟ

enet.gr

Ανεμος λιτότητας σαρώνει τα ΝΑΤΟϊκά επιτελεία, αναγκάζοντας τους στρατηγούς να ξανασκεφτούν την οικονομική διαχείριση αυτής της τεράστιας πολεμικής μηχανής.

Ο,τι δεν μπόρεσε να πετύχει ο μαχητικός αντιμιλιταριστικός ακτιβισμός του παρελθόντος, το πετυχαίνει τώρα η οικονομική κρίση, υποχρεώνοντας σε συρρίκνωση τον υπερτροφικό ΝΑΤΟϊκό στρατιωτικό οργανισμό. Με τις στρόφιγγες των παχυλών «αμυντικών δαπανών» να κλείνουν, καθώς οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υλοποιούν προγράμματα περικοπών και άγριας λιτότητας, το ΝΑΤΟ δυσανασχετεί και ξανασχεδιάζει το μέλλον του οικονομικότερα. Η κρίση υποχρεώνει τους στρατηγούς να καταλάβουν ότι στο νέο παγκόσμιο στρατιωτικό περιβάλλον «δεν είναι οι αριθμοί αλλά η αποτελεσματικότητα» που μετρά, αντίληψη που οδηγεί σε μικρότερους αλλά λειτουργικότερους στρατούς.

Πρόκειται για μια αλλαγή που δεν έρχεται εύκολα, κι αυτό φάνηκε σε πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Μόναχο. Το θέμα που κυριάρχησε δεν ήταν -όπως αναμενόταν- οι λαϊκές κινητοποιήσεις στον αραβικό κόσμο, αλλά το ζήτημα των περικοπών στους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς των χωρών-μελών της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Οι αμερικανοί στρατηγοί ήταν εκείνοι που εξέφρασαν τις εντονότερες ανησυχίες για το μέλλον του ΝΑΤΟ, διαβλέποντας ότι οι δαπάνες από τη δράση του ΝΑΤΟϊκού «παγκόσμιου χωροφύλακα» θα βαρύνουν περισσότερο τις ΗΠΑ, εφόσον οι ευρωπαίοι σύμμαχοι θα συνεισφέρουν ολοένα και λιγότερα.

«Αν οι περικοπές είναι υψηλές, τότε δεν θα μπορούμε να διασφαλίσουμε την ασφάλεια των δημοκρατικών κοινωνιών μας και την οικονομική μας ευημερία», είπε από το βήμα της συνόδου ο γ.γ. του ΝΑΤΟ Αντερς Φογκ Ράσμουσεν, μεταφέροντας τις ανησυχίες των αμερικανών επιτελών για τη μελλοντική αποτελεσματικότητα της συμμαχίας. Ανησυχίες, όμως, που δεν δείχνουν να συμμερίζονται οι Ευρωπαίοι, και χαρακτηριστική ήταν η ομιλία του γερμανού υπουργού Αμυνας Καρλ Γκούτενμπεργκ που αγνόησε τις προειδοποιήσεις του Ράσμουσεν και «απηύθυνε φλογερή ομιλία υπέρ των περικοπών των στρατιωτικών δαπανών».

Πράγματι, η Γερμανία προωθεί αυτή την εποχή τις σημαντικότερες αλλαγές στη στρατιωτική της μηχανή από την εποχή της ίδρυσης του μεταπολεμικού γερμανικού στρατού, το 1956. Πρόκειται για αναστολή της υποχρεωτικής στράτευσης με ταυτόχρονη μείωση του αριθμού των οπλιτών από 240.000 κληρωτούς σε 180.000 εθελοντές - δηλαδή επαγγελματίες στρατιώτες. Στο πλαίσιο αυτών των μειώσεων, προβλέπεται και η περικοπή του στρατιωτικού προϋπολογισμού κατά 8 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα στα επόμενα τρία χρόνια.

Στο πνεύμα της λιτότητας κινούνται και η Γαλλία με τη Βρετανία, που έχουν ήδη ανακοινώσει ότι θα μοιράζονται τα αεροπλανοφόρα τους, εκτελώντας από κοινού περιπολίες. Ανάλογα κοινή χρήση θα κάνουν και στα πυρηνικά τους εργαστήρια, μοιράζοντας τα κόστη των ερευνών για νέα οπλικά συστήματα. Ακολουθεί η Ιταλία με ανακοινώσεις για περικοπές στρατιωτικών δαπανών, η Σουηδία που επίσης καταργεί την υποχρεωτική στράτευση και μειώνει κατά 50% τον αριθμό των οπλιτών της, και τέλος η Ολλανδία, που προς το παρόν ξεκινά με μείωση κατά 15% του προσωπικού του υπουργείου Αμυνας, ώστε να περιορίσει τις στρατιωτικές της δαπάνες.

Οι περισσότεροι αναλυτές προβλέπουν ότι όσο απο-στρατιωτικοποιείται η ευρωπαϊκή αντίληψη περί «ασφάλειας» τόσο αυξάνει η στρατιωτική εξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ. Είναι, με άλλα λόγια, η ίδια ανησυχία της Ουάσιγκτον ότι η μείωση της ευρωπαϊκής συμμετοχής στη ΝΑΤΟϊκή ομπρέλα θα βαρύνει οικονομικά την αμερικανική οικονομία. Οπως είπε και ο αμερικανός υπουργός Αμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς, «οι ευρωπαϊκές περικοπές σημαίνουν μεγαλύτερη εξάρτηση από τα αμερικανικά στρατεύματα όταν ξεσπάσουν κρίσεις». Κι όλα αυτά, ενώ και η Ουάσιγκτον μειώνει τον στρατιωτικό της προϋπολογισμό κατά 78 δισεκατομμύρια δολάρια για τα επόμενα πέντε χρόνια έπειτα από σερί δεκαετιών συνεχών αυξήσεων.

Στο ΝΑΤΟ όμως -και με δεδομένο το άνοιγμα των ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων σε περιοχές πέραν της γεωγραφικής του ευθύνης, όπως επιβάλλουν οι αυτοκρατορικοί πόλεμοι- η αντίληψη που αναδύεται είναι απλή: «Κανείς δεν χρειάζεται 27 στρατιωτικές και 27 ναυτικές δυνάμεις. Χρεοκοπήσαμε».

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΒΕΤΟ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΣΕ ΝΑΤΟΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ethnos.gr

Σοβαρή κρίση, που διαταράσσει τον κυβερνητικό συνασπισμό στην Κύπρο, προκαλεί η απόφαση του Προέδρου Δ. Χριστόφια να προβάλει βέτο στην απόφαση που έλαβαν όλα τα κόμματα (εκτός ΑΚΕΛ) στη Βουλή, με την οποία ζητούν την υποβολή αίτησης ένταξης στο νατοϊκό πρόγραμμα «Συνεταιρισμός για την Ειρήνη» (PfP).Ο κ. Χριστόφιας άσκησε το δικαίωμα που του προσφέρει το Σύνταγμα, που επιτρέπει την ένταξη της Κύπρου σε διεθνείς οργανισμούς στους οποίους είναι μέλη οι εγγυήτριες δυνάμεις, με το πρόσχημα ότι ο PfP είναι «πρόγραμμα» και όχι Οργανισμός.

Η αίτηση ένταξης της Κύπρου στο PfP θα προσέφερε ένα σημαντικό τακτικό πλεονέκτημα για τη Λευκωσία, καθώς θα εξέθετε την Αγκυρα (εάν προέβαλλε βέτο, όπως κάνει για την ένταξη της Κύπρου και σε άλλους Οργανισμούς) και θα εξουδετέρωνε τα επιχειρήματα όσων πιέζουν σήμερα για την προώθηση της συνεργασίας του ΝΑΤΟ με την ΕΕ.

Η συνεργασία αυτή εμποδίζεται από το βέτο που ασκεί η Τουρκία στη χρήση νατοϊκών υποδομών σε ευρωπαϊκές αποστολές, με το επιχείρημα ότι η Κύπρος δεν έχει συμφωνία συνεργασίας με το ΝΑΤΟ.

Οι εξελίξεις αυτές αποκαλύπτουν το μεγάλο χάσμα μεταξύ του ΑΚΕΛ και του κυβερνητικού εταίρου του ΔΗΚΟ για μείζονα θέματα εθνικής στρατηγικής και δημιουργούν πολωτικό κλίμα εν όψει των βουλευτικών εκλογών στο νησί.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

Η ΑΡΑΒΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

enet.gr

Ο άνεμος της ελευθερίας που πνέει στον αραβικό κόσμο, από τον Ατλαντικό Ωκεανό μέχρι τον Αραβο-περσικό Κόλπο, ωθεί όσους αναζητούν ιστορικές αναλογίες σε συγκρίσεις με το 1848 και το 1968 ή ακόμη και με το 1989.

Οι ομοιότητες με τις ευρωπαϊκές επαναστατικές εξεγέρσεις του 1848 ή με το Μάη του 1968 περιορίζονται αναμφίβολα στις πολύ γενικές ιδέες που ενέπνεαν τότε και τώρα τους λαούς, αλλά ιδιαίτερα με το 1989, κατά το οποίο άρχισε η κατάρρευση των καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού», υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές.

Οι λαοί της ανατολικής Ευρώπης ενθαρρύνθηκαν, στηρίχθηκαν και ενισχύθηκαν ποικιλοτρόπως από τη Δυτική Ευρώπη και τις ΗΠΑ για να απαλλαγούν από τα καθεστώτα που επιβλήθηκαν μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ταυτόχρονα, η μεγάλη πλειονότητα των Ανατολικο-ευρωπαίων είχαν ως απώτατο στόχο, ως όνειρο -σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό- την ένταξη στην ενωμένη Ευρώπη ή πάντως στη μεγάλη δυτική οικογένεια, αφού δεν μπορούσαν να ενταχθούν στις... Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Αντίθετα, οι αραβικοί λαοί ξεσηκώνονται ενάντια σε καθεστώτα που έχουν επί δεκαετίες την αμέριστη υλική και ηθική υποστήριξη των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Με αυτή την έννοια, η εξέγερση των Αράβων, με δεδομένη την αυταρχική έως ολοκληρωτική φύση των καθεστώτων των χωρών τους, είναι πολύ πιο θαρραλέα και ενέχει πολύ περισσότερους κινδύνους να αποκλίνει από την επιθυμητή πορεία της...

Επιπλέον, οι διαδηλώσεις, οι συγκεντρώσεις, οι διαμαρτυρίες, ακόμη και οι τολμηρές αντικαθεστωτικές κινήσεις, μέχρι και τα εξεγερσιακά φαινόμενα που εκδηλώνονται συνεχώς, δεν έχουν έναν κοινό, ενιαίο στόχο, δεν αποβλέπουν στην ένταξή τους σε μια οικονομική ή νομισματική ένωση.

Ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους, ίσως γιατί και τα ίδια τα 22 αραβικά κράτη έχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ τους, ιστορικές, πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές, και κυρίως γιατί τα καθεστώτα που αμφισβητούνται έχουν πολύ διαφορετική γεω-οικονομική και στρατηγική σημασία για τους μεγάλους διεθνείς δρώντες της εποχής μας.

Οι ΗΠΑ και η Ε.Ε., για παράδειγμα, δεν πρόκειται να πενθήσουν για πολύ, επειδή έχασαν δύο πιστούς φίλους, τον Μπεν Αλι και τον Μουμπάρακ, αλλά φροντίζουν με κάθε τρόπο να διασφαλίσουν τα μακροπρόθεσμα συμφέροντά τους, με τις νέες εξουσίες που διαμορφώνονται στην Τυνησία και την Αίγυπτο.

Δεν είναι τυχαίο που ο βρετανός πρωθυπουργός έσπευσε και στις δύο χώρες -πριν καν ξυπνήσει η υπεύθυνη εξωτερικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης- συνοδευόμενος από τους διευθυντές των μεγαλύτερων βιομηχανιών όπλων της χώρας του! Ενα ακόμη διαφοροποιό στοιχείο των αραβικών εξελίξεων είναι ότι διαθέτουν μια καθόλου στατική δυναμική. Ενα κίνημα διαμαρτυρίας, που διεκδικεί ορισμένα δικαιώματα, μπορεί να μεταλλαχθεί γρήγορα σε δύναμη ριζικής αλλαγής, ανάλογα με την αντίδραση που θα συναντήσει ή τις υποχωρήσεις που θα του προσφερθούν.

Στη Λιβύη, κανείς δεν πρόκειται να παρέμβει για να σώσει το καθεστώς του Καντάφι από την κατάρρευση, ενώ στο Μπαχρέιν, η δυναστεία που κυβερνά πρέπει να διασωθεί, γιατί αλλιώς κινδυνεύουν ύψιστα περιφερειακά (Σαουδική Αραβία), αλλά και διεθνή (ΗΠΑ) συμφέροντα.

Το καθοριστικό στοιχείο όσων διαδραματίζονται στον αραβικό κόσμο είναι ότι έσπασε το φράγμα του φόβου και της τρομοκρατίας, χάρη και στην αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στις επικοινωνίες, ενώ καταρρέουν οι μύθοι ενός νέου οριενταλισμού, που καλλιεργούνταν συστηματικά στην Ευρώπη, την Αμερική και το Ισραήλ. Οι λαοί αυτής της περιοχής του κόσμου δεν είναι καταδικασμένοι να ζουν κάτω από αστυνομικά-στρατοκρατικά ή ολοκληρωτικά - θεοκρατικά καθεστώτα. Διεκδικούν όλα όσα απολαμβάνουν οι ευρωπαίοι και οι αμερικανοί πολίτες και στις περισσότερες περιπτώσεις τα αιτήματά τους χαρακτηρίζονται από έναν εντυπωσιακό ρεαλισμό, που διαψεύδει τους κινδυνολόγους. Οι ισλαμιστές δεν ζητούν την εγκαθίδρυση του «κράτους του Θεού», αλλά και οι φιλελεύθεροι δημοκράτες δεν είναι διατεθειμένοι να δεχθούν ταπεινωτικούς όρους που υπονομεύουν την κυριαρχία της πατρίδας τους...

Οι κυβερνήσεις του Ισραήλ θεωρούν αδιανόητο να υπάρξει αύριο μια αιγυπτιακή κυβέρνηση η οποία δεν θα λέει πάντα «ναι» στις αξιώσεις τους. Ηταν βολικός άλλωστε ο μύθος του Ισραήλ ως μιας δημοκρατικής νησίδας μέσα στη θάλασσα του αραβικού και ισλαμικού φανατισμού. Αν η θάλασσα, όμως, γεμίσει από δημοκρατικά αραβικά κράτη και το Ισραήλ παραμείνει μια νησίδα κατοχικής βαρβαρότητας και μισαλλοδοξίας, πώς θα μπορούν οι κυβερνήτες του να συνεχίσουν να εξαπατούν τους πάντες;

Ο αραβικός κόσμος βρίσκεται στην αρχή ενός βαθύτατου μετασχηματισμού. Οι διεκδικήσεις για ελευθερία, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και ισοπολιτεία θα απλωθούν παντού, θα ανατρέψουν ισορροπίες, θα διαμορφώσουν νέες συμμαχίες.

Δεν θα υπάρξουν παντού οι αλλαγές που προσδοκούν οι ξεσηκωμένοι λαοί. Ούτε οι μορφές διακυβέρνησης θα είναι απομίμηση των δυτικο-ευρωπαϊκών. Κάπου οι μεταρρυθμίσεις θα είναι ουσιαστικές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, θα υπάρξουν σκληρές καθεστωτικές αντιδράσεις. Σε κάποιες άλλες, οι εξελίξεις θα μας ξαφνιάσουν ευχάριστα. Εκείνο όμως που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι ότι μια νέα αραβική αναγέννηση έχει αρχίσει.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

Η ΥΣΤΑΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΗ

enet.gr

Το καθεστώς καταρρέει, αξιωματούχοι εγκαταλείπουν τον δικτάτορα, που επιλέγει την αιματοχυσία για να κερδίσει λίγο ακόμη χρόνο στην εξουσία

Σε ασφυκτικό κλοιό βρίσκεται πλέον το καθεστώς Καντάφι, καθώς μία μία πέφτουν στα χέρια των διαδηλωτών όλες οι σημαντικές πόλεις της χώρας και αρχίζει η μάχη για την πρωτεύουσα. Ηδη, στα περίχωρα και σε συνοικίες της Τρίπολης ξεκίνησαν κινητοποιήσεις που πνίγηκαν στο αίμα, όμως οι εξεγερμένοι φαίνονται αποφασισμένοι να φτάσουν στη νίκη με κάθε κόστος. Το καθεστώς καταρρέει, κυβερνητικοί αξιωματούχοι, δικαστικοί, στρατιωτικοί, έμπιστοι του στενού κύκλου εξουσίας εγκαταλείπουν τον δικτάτορα, ο οποίος έχει χάσει και την υποστήριξη των φυλών. Ομως, ο Τσαουσέσκου του αραβικού κόσμου δίνει την ύστατη μάχη με όπλο την ωμή βία, αν και το τέλος του είναι προδιαγεγραμμένο. Απομονωμένος πολιτικά, χωρίς συμμάχους, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο διεθνές στερέωμα, ο Καντάφι βομβαρδίζει το λαό που αψηφά τον φόβο και ζητάει δημοκρατία και αξιοπρέπεια. Η τελική έφοδος των εξεγερμένων προς την πρωτεύουσα άρχισε μετά την προσευχή της Παρασκευής, την ώρα που ξεκινούσε η έκτακτη συνεδρίαση του ΝΑΤΟ και η συζήτηση ψηφίσματος στον ΟΗΕ για την επιβολή κυρώσεων. Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία προωθούν σχέδιο απόφασης που θα προτείνει στο Διεθνές Δικαστήριο τη δίωξη της λιβυκής ηγεσίας για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, την επιβολή εμπάργκο όπλων, τη δέσμευση των λογαριασμών και την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα αξιωματούχων και μελών της οικογένειας Καντάφι και θα απαιτεί να σταματήσουν αμέσως οι σφαγές των αμάχων διαδηλωτών, αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα, ακόμη και αυτό της διεθνούς επέμβασης. Πάντως, η άμεση στρατιωτική εμπλοκή της διεθνούς κοινότητας αν και συζητείται παρασκηνιακά ως σενάριο, είναι προς το παρόν μια λύση που τόσο οι Βρυξέλλες όσο και η Ουάσιγκτον απεύχονται.

Προς το παρόν, η προσοχή είναι στραμμένη στον επαναπατρισμό των δεκάδων χιλιάδων ξένων υπηκόων που εξακολουθούν να βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη Λιβύη και στην προετοιμασία σχεδίων αντιμετώπισης μεγάλου κύματος λίβυων μεταναστών που εκτιμούν ότι θα κινηθεί προς τη Νότια Ευρώπη.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν φαίνεται να θέλουν να μπουν μπροστά στην εκστρατεία κατά του Καντάφι, μάλλον γιατί δεν θέλουν να ενεργοποιήσουν αντι-αμερικανικά αντανακλαστικά στην ευαίσθητη περιοχή του αραβικού κόσμου που γνωρίζει κοσμογονικές αλλαγές. Επίσης οι Αμερικανοί φοβούνται ότι μια ανοιχτή υποστήριξη στην αντιπολίτευση μπορεί να τη βλάψει και να δώσει επιχειρήματα στο καθεστώς να δυσφημίσει το κίνημα πως είναι όργανο ξένων δυνάμεων.

Ομως, η αντιπολίτευση της Λιβύης δεν έχει συγκροτημένα χαρακτηριστικά, ούτε και κάποια προσωπικότητα που να αποτελεί εναλλακτική ενωτική λύση διακυβέρνησης. Ο Καντάφι είχε φροντίσει να δολοφονήσει, να φυλακίσει ή και να εξορίσει όσους Λίβυους θεωρούσε ως απειλή για το 42χρονο καθεστώς του και στην Ουάσιγκτον φοβούνται ότι η πτώση του Καντάφι μπορεί να φέρει πολιτικό κενό με ανεξέλεγκτες συνέπειες. Πάντως, οι εξεγερμένοι της Βεγγάζης -και άλλων πόλεων της Κυρηναϊκής- έδειξαν μεγάλη πολιτική ωριμότητα και συγκρότησαν επιτροπές που διοικούν και οργανώνουν τη ζωή των ελεύθερων κατοίκων, διαψεύδοντας τα σενάρια χάους.

Επίσης, διαψεύδεται στην πράξη και ο μπαμπούλας του ισλαμικού παράγοντα. Αν και στη Λιβύη υπάρχει μέσα στην εξέγερση σημαντική συνιστώσα του πολιτικού Ισλάμ, ακόμη και στην ακραία εκδοχή του, οι ισλαμιστές δεν αποτελούν κυρίαρχο ρεύμα της εξέγερσης. Η δύναμή τους εντοπίζεται κυρίως σε δύο πόλεις και μία μικρή φυλή, όμως ο κοσμικός δημοκρατικός χαρακτήρας της λιβυκής επανάστασης είναι δεδομένος. Ο υπό προθεσμία δικτάτορας προπάθησε να στιγματίσει την αντιπολίτευση πως δήθεν συντάσσεται με την Αλ Κάιντα, όμως η κατηγορία έπεσε στο κενό. Πάντως, η Αλ Κάιντα όντως έβγαλε ανακοίνωση που ζητάει την πτώση του Καντάφι, αίτημα που στηρίζει και ο Λευκός Οίκος. Είναι ίσως η πρώτη φορά που οι δύο πλευρές συναντώνται πολιτικά, ένα δύσκολο επίτευγμα που χρεώνεται προσωπικά ο ίδιος ο Καντάφι, μια σύγκλιση που αποκλείεται να του βγει σε καλό.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΠΑ ΤΟ ΜΕΣΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΝΤΟΜΙΝΟ

tovima.gr

H αμερικανική πολιτική στο Ιράν και γενικότερα στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου στηρίζεται διαχρονικά στη «δημιουργική συνεργασία»(constructive cooperation) με τις κυβερνήσεις του μουσουλμανικού κόσμου της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Αυτή η καθησυχαστική διαβεβαίωση δόθηκε στην επιτροπή Αμυνας της Βουλής τον περασμένο Οκτώβριο από έναν αξιωματούχο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και δύο στρατιωτικούς του Γραφείου του υπουργού Αμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς οι οποίοι κατέθεσαν και στοιχεία για το είδος και την ποιότητα της συνεργασίας του Πενταγώνου με το Εμιράτο του Κατάρ (αεροπορική) και του Μπαχρέιν (ναυτική). Είχαν κυκλοφορήσει φήμες εκείνον τον καιρό για κάποιες «περίεργες» επισκέψεις Ιρανών στον Λίβανο και στη Συρία όπου συναντήθηκαν με τοπικούς παράγοντες· μάλιστα στη «Wall Street Journal» ο πάντοτε υπερβολικός αλλά πολύ συχνά λαθεμένος (πρώην) πρέσβης Τζορτζ Μπόλτον προέβλεψε κατάληψη της αραβόφωνης Μέσης Ανατολής από τους ισλαμιστές.

Δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αντίθετα, οι επαναστάτες στην Τυνησία, στην Αίγυπτο και τώρα στη Λιβύη, με συνθήματα για δημοκρατία και ελευθερία, κάθε άλλο παρά σκληρό ισλαμικό καθεστώς δημιουργούν στις χώρες τους. Και αυτό μάλλον ανησυχεί την Ουάσιγκτον, όσο και αν φαίνεται απίθανο και περίεργο. Υπάρχει, φυσικά, η εξήγηση.

Αλλάζει ο χάρτης

Μια στοιχειωδώς, έστω, δημοκρατική Μέση Ανατολή θα είναι πολύ λιγότερο συνεργάσιμη με τις Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον μιας μουσουλμανικής χώρας, δηλαδή του Ιράν, απ΄ ό,τι η Αίγυπτος του Χόσνι Μουμπάρακ . Ενα λιγότερο εξαρτημένο από την Ουάσιγκτον Μπαχρέιν ή Κουβέιτ- δύο κρατίδια στον Κόλπο ακριβώς απέναντι από το Ιράν- με ευρύτερη τη λαϊκή συμμετοχή στη διακυβέρνησή τους δεν θα είναι τόσο πρόθυμα όσο ήταν μέχρι πρόσφατα να επιτρέψουν στο Ισραήλ να διέρχονται ελεύθερα τα αεροσκάφη του πάνω από τον εναέριο χώρο τους στις «αναγνωριστικές» (επί του παρόντος...) πτήσεις τους προς Συρία και Ιράν. Το επισήμανε από τον περασμένο Ιανουάριο η εφημερίδα «Χααρέτζ» του Ισραήλ. Εκείνο που απέφυγε να αναφέρει η έγκυρη εφημερίδα ήταν ότι ο δημοκρατικός άνεμος που φυσά στην ευρύτερη περιοχή μειώνει ακόμη περισσότερο τις πιθανότητες στρατιωτικής επέμβασης στο πυρηνικό σύστημα του Ιράν.

«Αδελφικές» βόμβες

Παρενθετικά ας σημειωθεί εδώ ότι αυτή τη στιγμή η Ουάσιγκτον ανησυχεί πολύ περισσότερο για το πυρηνικό πρόγραμμα του Πακιστάνσχεδόν διπλασιάστηκε ο αριθμός των πυρηνικών βομβών του στους τελευταίους δέκα μήνες, βεβαιώνουν αρμόδιες αμερικανικές πηγές - παρά για τις βόμβες που κάποτε θα διαθέτουν ενδεχομένως οι αγιατολάχ. Το φονταμενταλιστικό Ιράν είναι ίσως ο πλέον κερδισμένος από τη ριζική αλλαγή ισορροπιών και πολιτικού σκηνικού στον αραβόφωνο κόσμο που ξεκινά από το ατλαντικό Μαρόκο και φτάνει ως τον Περσικό Κόλπο. Το Βrookings Ιnstitution είχε διαπιστώσει πριν από καιρό ότι στην Αίγυπτο (του Μουμπάρακ) και στη Σαουδική Αραβία ένα ποσοστό ως και 65% του πληθυσμού- στη δεύτερη ως 55%- βλέπει με συμπάθεια το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και ως εκ τούτου, προσδοκώντας ότι αυτό καταλήγει στην παραγωγή ατομικής βόμβας, αν η Δύση ή το Ισραήλ πετύχαιναν την αναστολή του, θα θίγονταν τα αδελφικά τους αισθήματα.

Κήρυγμα και Ταχρίρ

Η Συρία και κατά δεύτερο λόγο ο Λίβανος, δύο χώρες που δέχονται πολιτική και υλική βοήθεια από το Ιράν, απέκτησαν ξαφνικά λόγο και προβάλλουν αιτήματα. Η Δαμασκός «προειδοποιεί» το Ισραήλ να σταματήσει την «πολιτική των εκβιασμών και προκλήσεων» (sic) και υπενθυμίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος στο ζήτημα της ασφάλειας της περιοχής χωρίς τη γνώμη της Συρίας. Η μόνιμα διασπασμένη Βηρυτός εκφράζει «ζωηρή ανησυχία», με τη μία πλευρά να διαπιστώνει ότι η κατάρρευση της «παλιάς τάξης» στην Αίγυπτο «έδωσε ρόλους» στο Ιράν, ενώ η άλλη πλευρά σαρκάζει την απομόνωση στην οποία περιήλθε το Ισραήλ, «ακριβώς την ώρα που το κήρυγμα της Τεχεράνης απλώνεται δυναμικά» στην περιοχή.

Η ως τώρα στάση της Τεχεράνης απέναντι στο ανατρεπτικό ρεύμα στη μεσογειακή Αφρική είναι ενδεικτική. Ηταν η πρώτη που χαιρέτισε- και εγκαρδίωσε- τους «επαναστάτες της πλατείας Ταχρίρ» και μολονότι ήταν αρχικά μάλλον διστακτική στις φοιτητικές εκδηλώσεις της Τύνιδας- συνέπεσαν με ανάλογες αντικυβερνητικές συγκεντρώσεις στην Τεχεράνη- αργότερα χαρακτήρισε την ανατροπή του Μπεν Αλι ως «λύτρωση». Την περασμένη Κυριακή ο Αλί Χαμενεΐ, θρησκευτικός ηγέτης του Ιράν, προέβλεψε την αποκατάσταση των «αδελφικών σχέσεων» της χώρας και του ιερατείου του με τις κυβερνήσεις και τις μουσουλμανικές σχολές των «απελευθερωμένων» χωρών. Είναι ακριβώς αυτή η στάση που δείχνει η πολιτική και η θρησκευτική ηγεσία του Ιράν η οποία οδήγησε τον ισραηλινό υπουργό Αμυνας Εχούντ Μπαράκ να αναγνωρίσει την περασμένη Κυριακή ότι το Ισραήλ δέχεται «μεγάλη πίεση», γεγονός που το αναγκάζει να βρίσκεται σε υψηλό βαθμό ετοιμότητας και να επανεξετάζει συνεχώς τη στάση του στη διαμορφούμενη νέα κατάσταση στην περιοχή.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

Ο ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΤΩΝ ΤΟΥΑΡΕΓΚ ΣΑΡΩΝΕΙ ΤΗ ΛΙΒΥΗ

tovima.gr

«Αυτό που έγινε στην Αίγυπτο και στην Τυνησία αποκλείεται να αγγίξει τη Λιβύη. Ναι, ο Καντάφι είναι τρελός, αλλά έχει στο τσεπάκι τις μεγάλες φυλές, που τον διατηρούν στην εξουσία 42 χρόνια τώρα. Πληρώνει αδρά τους φυλάρχους» έλεγε με κάθε σοβαρότητα πριν από μόλις δύο εβδομάδες μεγαλοστέλεχος δυτικής πετρελαϊκής εταιρείας σε αμερικανό δημοσιογράφο. Επεσε έξω: ως και οι Τουαρέγκ, οι σκληροτράχηλοι νομάδες πολεμιστές της Σαχάρας, ξεσηκώθηκαν, μαζί με μια πανσπερμία τοπικών φυλών που ρίχτηκε σε έναν λυσσασμένο πόλεμο για το πετρέλαιο, την εξουσία και- πρωτόγνωρη λέξη- την ελευθερία.

Η σπίθα που άναψε από τους φυλάρχους της πλούσιας σε πετρέλαιο Ανατολικής Λιβύης έγινε πυρκαγιά που σάρωσε το πολύπλοκο φυλετικό παζλ της χώρας, με προσάναμμα την απόφαση του «Αδελφού Ηγέτη» Μοαμάρ Καντάφι να μην παραιτηθεί αλλά να πεθάνει σαν «βεδουίνος πολεμιστής». Η άβυσσος του εμφυλίου πολέμου είναι ανοιχτή. Και είναι κοινό μυστικό, ανεξάρτητα από την τύχη του δικτάτορα, ότι από τη στάση των φυλάρχων-πολεμάρχων, οι οποίοι στην πλειονότητά τους έχουν εξεγερθεί και έχουν αναλάβει τον έλεγχο των παραδοσιακών τους εδαφών, θα εξαρτηθεί το μέλλον όχι μόνο του καθεστώτος, αλλά και της Λιβύης ως κρατικής οντότητας και βασικού προμηθευτή καυσίμων της Ευρώπης. Ο Καντάφι επιβίωσε επί δεκαετίες χειραγωγώντας αριστοτεχνικά τις βαθύτατες ιστορικές αντιπαλότητες των 140 φυλών της Λιβύης. Ενός κράτους-μωσαϊκού, τα σύνορα και η πληθυσμιακή σύνθεση του οποίου καθορίστηκαν πάνω στον χάρτη, με τον χάρακα, από τους αποικιοκράτες.

Αν και στην αρχή της επανάστασης αυτός και οι άλλοι «Ελεύθεροι Αξιωματικοί» του ορκίστηκαν να καταστείλουν την παραδοσιακή ισχύ των φυλάρχων, σύντομα συνειδητοποίησαν ότι ο μόνος τρόπος να παραμείνουν στην εξουσία ήταν η συστηματική εξαγορά με χρήματα και θέσεις εξουσίας των ισχυρότερων φυλών.

Ετσι, πέρα από την «αξιοποίηση» στον κρατικό μηχανισμό σύσσωμης της δικής του μικρής φυλής, της Καντάφα- που από νομάδες γιδοβοσκοί και καμηλιέρηδες βρέθηκαν μέσα σε δύο γενιές να διαχειρίζονται πετρελαϊκά έσοδα δισεκατομμυρίων -, ο συνταγματάρχης προχώρησε σε μια «συμμαχία με τον Διάβολο». Δηλαδή με τις ανώτερες κάστες των πολυπληθών φυλών Ουαρφάλα (πάνω από 1 εκατομμύριο) και Μαγκάρα, εδραιώνοντας την εξουσία του. Αλλες, μικρότερες φυλές, τα πατρογονικά χώματα των οποίων βρίσκονταν δυστυχώς γι΄ αυτούς πάνω από τα πετρελαϊκά κοιτάσματα στα ανατολικά, βρέθηκαν επί Καντάφι εκτός νυμφώνος.

Το διαίρει και βασίλευε όμως δεν λειτουργεί πια. Σε αντίθεση με την Τυνησία και την Αίγυπτο, δεν υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις ικανές να εγγυηθούν μια «ομαλή μετάβαση», όπως κόμματα, εργατικά συνδικάτα ή πάσης φύσεως οργανώσεις πολιτών.

Ολα αυτά βέβαια δημιουργούν τον κίνδυνο για ένα τεράστιο κενό εξουσίας. Ελλείψει μιας «ενωτικής» προσωπικότητας ή ομάδας που να μπορεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, είναι πολύ πιθανό να δούμε διάφορους φυλάρχους να επιχειρούν να αναλάβουν με τα όπλα τον έλεγχο στις περιοχές τους, επιχειρώντας να μετατρέψουν τη Λιβύη σε Σομαλία.

Ηδη ορισμένες φυλές απειλούν ότι θα διακόψουν τη ροή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου από τις περιοχές τους. Συμμορίες ενόπλων κακοποιών που υπακούουν μόνο σε τοπικούς πολεμάρχους στήνουν μπλόκα σε κεντρικούς αυτοκινητοδρόμους και «ξαλαφρώνουν» τους δύσμοιρους πρόσφυγες και τους ξένους εργάτες που εγκαταλείπουν όπως όπως τη Λιβύη.

Και στον Βορρά, στην άλλη «όχθη» της Μεσογείου, η Γηραιά Ηπειρος τρέμει στην ιδέα των συνεπειών μιας παραδομένης στο χάος Λιβύης, τόσο για τον ανεφοδιασμό με πετρέλαιο όσο και για τα ανθρώπινα ποτάμια των παράνομων μεταναστών. Ο στρατός και οι δυνάμεις ασφαλείας της Λιβύης βρίσκονται ουσιαστικά υπό διάλυση. Πιλότοι αυτομολούν, ολόκληρες μονάδες ενώνονται με τους διαδηλωτές παραδίδοντας τα όπλα τους, ενώ βασικές υποδομές (λιμάνια, αεροδρόμια, πετρελαϊκές εγκαταστάσεις) είτε δεν λειτουργούν είτε έχουν υποστεί ήδη μεγάλες καταστροφές. Λαμπρό πεδίο μελλοντικής επιχειρηματικής δόξας για τις δυτικές εταιρείες, θα σπεύσουν να πουν οι κυνικοί. Υπό έναν όρο: η χώρα να μη διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη (το 1954, μετά την ιταλική, πρώτα, και την αγγλογαλλική, κατόπιν, αποικιακή κατοχή) μέσα στη δίνη των φυλετικών συγκρούσεων.

Ο ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ «ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΜΠΛΕ ΠΕΠΛΟΥ» ΟΠΛΟΦΟΡΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΣΤΕΙΕΥΕΤΑΙ

Ερημος Σαχάρα: λημέρι από άμμο

Οι βερβερικής καταγωγής Τουαρέγκ, γνωστοί και ως «λαός του μπλε πέπλου» ή «γαλάζιοι άνθρωποι» από τα χαρακτηριστικά μπλε υφάσματα με τα οποία προστατεύουν τα πρόσωπά τους από την άμμο της ερήμου,αριθμούν περίπου έξι εκατομμύρια και απλώνονται σε ολόκληρη την έκταση της Σαχάρας.

Αδάμαστοι πολεμιστές χωρίς πατρίδα

Οι Τουαρέγκ πολέμησαν για δεκαετίες τους Γάλλους,αλλά τελικά είδαν τα εδάφη τους να διαμοιράζονται μεταξύ των νέων κρατών της περιοχής.Η κατάσταση παραμένει εύθραυστη στη Δυτική Σαχάρα (Μάλι),όπου η τελευταία ένοπλη εξέγερση έληξε μόλις το 2009.

Χθες ήταν υπέρ...

Χιλιάδες γαλλόφωνοι αντάρτες Τουαρέγκ από το Τσαντ,το Μάλι και τον Νίγηρα,μέλη απελευθερωτικών κινημάτων που είχαν υποστηριχθεί παλαιότερα από τον Καντάφι, κατέφυγαν στη Λιβύη και σήμερα δρουν ως αιμοσταγείς μισθοφόροι στις «επαναστατικές πολιτοφυλακές» του.

...σήμερα στρέφονται κατά του Καντάφι

Ωστόσο η ηγεσία της θρυλικής φυλής επισήμως ανακοίνωσε τη συμμετοχή της στην επανάσταση κατά του Καντάφι την περασμένη Κυριακή.

Πολλοί εξεγέρθηκαν απελευθερώνοντας την πόλη Γκαντ, στα νοτιοδυτικά της Λιβύης,κοντά στα σύνορα με την Αλγερία.

Φύλαρχοι απειλούν τα... ρεζερβουάρ μας

Μακράν η ισχυρότερη πολιτικά φυλή της Λιβύης είναι η Ουαρφάλα,η οποία αριθμεί πάνω από ένα εκατομμύριο μέλη.Ωστόσο η φυλή με το μεγαλύτερο «ειδικό βάρος» σήμερα είναι η Αλ Ζουάγια,η οποία ζει στην πλούσια σε πετρέλαιο Ανατολή και ήδη απείλησε να διακόψει τη ροή προς την Ευρώπη.

«Ο ιός της ελευθερίας χτυπά το Ιράν και την Αλ Κάιντα»

«Επί σκοπόν!». Πολεμιστής Τουαρέγκ φορώντας το χαρακτηριστικό μπλέ τουρμπάνι της φυλής του «Οι ΗΠΑ δεν πρέπει να φοβηθούν τη δημοκρατία στον αραβικό κόσμο» λέει στο «Βήμα» ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ιρβάιν της Καλιφόρνιας,καθώς και ακτιβιστής και διάσημος κιθαρίστας της ροκ Μαρκ Λεβίν.O Λεβίν ταξίδεψε 15 χρόνια στον αραβικό κόσμο,από το Αφγανιστάν ως το Μαρόκο.Βιβλία του όπως το «Ηeavy Μetal Ιslam» και το τελευταίο του «Η Αδύνατη Ειρήνη» τον ξεχωρίζουν από άλλες,πιο συμβατικές,ακαδημαϊκές φωνές.

- Οι ισλαμιστές βγαίνουν κερδισμένοι ή χαμένοι από την «αραβική άνοιξη»;

«Νομίζω χαμένοι.Τόσο το Ιράν όσο και η Αλ Κάιντα φάνηκαν να αιφνιδιάζονται από την έκρηξη των δημοκρατικών κινημάτων,αυτού του μαζικού μη βίαιου “τζιχάντ” που κατάφερε μέσα σε λίγες ημέρες ό,τι εκείνοι απέτυχαν σε τόσες δεκαετίες σύγκρουσης και αίματος.Ειδικά για το Ιράν,η ρητορική υποστήριξη της αιγυπτιακής επανάστασης,τη στιγμή που καταπνίγει συστηματικά τους δικούς του δημοκράτες,το καθιστά αναξιόπιστο σαν αντίβαρο στη δυτική επιρροή στην περιοχή».

- Πώς κρίνετε την αντιμετώπιση των «επαναστάσεων του γιασεμιού» από τις ΗΠΑ;

Ο συγγραφέας του «Ηeavy Μetal Ιslam» αμερικανός πανεπιστημιακός Μαρκ Λεβίν «Προσωπικά προτιμώ τη φράση “ιός της ελευθερίας”,την οποία μου είπε πριν από λίγες ημέρες ένας ταξιτζής στο Κάιρο.Ο Μπαράκ Ομπάμα καθυστέρησε για ημέρες να υποστηρίξει ανοιχτά τον εκδημοκρατισμό της Αιγύπτου και του Μπαχρέιν.Ο λόγος είναι προφανής: οι ΗΠΑ έχουν μεγάλα και στρατηγικά συμφέροντα,όπως η συμμαχία με το Ισραήλ και η παρουσία του 5ου Στόλου,ο οποίος προβάλλει την αμερικανική ισχύ εις βάρος του Ιράν».

- Στη Λιβύη όμως δεν συνέβη αυτό. «Οχι,διότι εκεί οι πετρελαϊκές μας εταιρείες δεν έχουν ιδιαίτερη παρουσία,συνεπώς οι διατυπώσεις της αμερικανικής κυβέρνησης για την αιματοχυσία αμάχων ήταν αιχμηρότερες.Αλλά η Ευρώπη υποβάθμιζε τη ρητορική της επίθεση- ειδικά,η πρώην αποικιοκρατική η Ιταλία».

- Ποιο είναι το πραγματικό διακύβευμα για την Αμερική;

«Είναι αν θεωρεί σημαντικότερο για την ασφάλειά της το να διατηρήσει τις στρατιωτικές της βάσεις στη Μέση Ανατολή ή να υποστηρίξει τον εκδημοκρατισμό ολόκληρης της περιοχής.Εγώ ψηφίζω το δεύτερο,αλλά δεν είμαι πρόεδρος των ΗΠΑ...»

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

Η ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ Η ΒΡΑΔΕΙΑ ΔΥΣΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ

ethnos.gr

Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν θέλησε να αντλήσει κανένα δίδαγμα από τα αυτοκρατορικά μοντέλα της Ρώμης, του Βυζαντίου ή της ΒρετανίαςΣτα μαθήματά μου Ιστορίας του Δικαίου στις ΗΠΑ, πάντοτε λέω στους φοιτητές μου ότι η εξέλιξη του Δικαίου ακολούθησε την πορεία του Hλιου -από την Ανατολή προς τη Δύση-, ιχνηλατώντας τη διαδρομή των πολιτισμών: Βαβυλώνιοι, Αιγύπτιοι, Φοίνικες, Ελληνες, Ρωμαίοι, Δυτικοευρωπαίοι, Αγγλοι - μέχρι τη στιγμή που οι Αμερικανοί κατέστησαν τη χώρα τους επίκεντρο της παγκόσμιας επιχειρηματικής και χρηματοοικονομικής δραστηριότητας.

Το Δίκαιο, λοιπόν, ακολουθεί το χρήμα, το χρήμα ενθαρρύνει την εφευρετικότητα, η τεχνολογική πρόοδος ενισχύει τη δύναμη, και η τελευταία, με τη σειρά της, στηρίζει την καλλιτεχνική δημιουργία. Εντούτοις, είναι γεγονός ότι η μεσημβρία σηματοδοτεί επίσης την απαρχή της δύσης- και η δύση της Αμερικής επισπεύδεται σήμερα τόσο από το διαρκώς διογκούμενο δημόσιο χρέος της (για το οποίο δεν λαμβάνει ακόμη τα δέοντα μέτρα) όσο και από τις πολλαπλές προκλήσεις που αντιμετωπίζει από την Ανατολή. Με άλλα λόγια, και για να επεκτείνω τη μεταφορά μου, μια νέα ημέρα έχει αρχίσει να χαράζει, και, όπως είναι εύλογο, αυτό συμβαίνει στην Ανατολή. Οι μεσανατολικές και απωανατολικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Αμερική πολλαπλασιάζονται ταχύτατα. Η διάλυση του δικτύου των αυταρχικών συμμάχων στη Βόρειο Αφρική και τη Μέση Ανατολή προκλήθηκε από διάφορους παράγοντες, για πολλούς από τους οποίους ευθύνεται άμεσα η Αμερική. Και εξηγούμαι.

Πρώτον: Η φαρισαϊκή στάση της Αμερικής απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα την έκανε να παραβλέπει τις κατάφωρες παραβιάσεις που διέπρατταν κάποιοι από τους «δορυφόρους» και τους συμμάχους της, αλλά την ενοχλούσαν εντονότατα όταν διαπράττονταν από αντιπάλους της.

Δεύτερον: Είναι πλέον διαβόητες οι αποτυχίες των πολλαπλών και εσωτερικά διχασμένων μυστικών υπηρεσιών της. Ειδικότερα, καμία από αυτές τις υπηρεσίες δεν μπόρεσε να προβλέψει την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, την εισβολή στο Κουβέιτ, την 11η Σεπτεμβρίου και, πολύ πρόσφατα, την πτώση του αιγυπτιακού καθεστώτος, έναν μόλις μήνα έπειτα από μία ακόμη απρόβλεπτη κατάρρευση του καθεστώτος της Τυνησίας.

Τρίτον: Οταν η Αμερική αποφάσισε εντέλει να αντιδράσει στην πρόσφατη κρίση, την είδαμε απλώς να υιοθετεί τη στάση της, μια στάση διγλωσσίας και αμφισημίας. Ας το σκεφτούμε: η Αμερική πήρε άραγε το μέρος του λαού ή το μέρος των αυταρχικών ηγετών; Σε γενικές γραμμές, έχω την αίσθηση ότι η Αμερική επαναλαμβάνει αναφορικά με την Αίγυπτο τα λάθη που είχε κάνει παλαιότερα με τον Σάχη: την εποχή εκείνη, υιοθετώντας αμφίσημη στάση απέναντι σε όλους, το μόνο που κατάφερε ήταν να δει το κύρος της να μειώνεται στα μάτια όλων: φίλων και εχθρών.

Τέταρτον: Η σταδιακή υποβάθμιση του ρόλου της Αμερικής δεν επήλθε μόνον ως αποτέλεσμα της ανοχής που αυτή επέδειξε σε σειρά διεφθαρμένων καθεστώτων- συνδέεται επίσης άμεσα με την απροθυμία της να ασκήσει πιέσεις στο Ισραήλ προκειμένου να επιλύσει, προς κοινό συμφέρον, το παλαιστινιακό ζήτημα. Ποιος όμως θα τολμούσε έστω και να προειδοποιήσει τις δύο αυτές χώρες ότι, χωρίς άμεσο συμβιβασμό, θα πληγούν και οι δύο από έναν αναπόφευκτο σεισμό; Κατά κανόνα, οι άνθρωποι που προειδοποιούν είναι προφήτες. Ολοι όμως γνωρίζουμε ότι οι προφήτες ποτέ δεν εισακούονται. Και εξυπακούεται, ασφαλώς, ότι το μένος των επιθέσεων εναντίον των ανθρώπων που προειδοποιητικά συνιστούσαν την επίτευξη ενός συμβιβασμού προτού να είναι πάρα πολύ αργά για όλους αποκορυφώθηκε στα κείμενα και στις ομιλίες των διανοουμένων λακέδων της Αμερικής!

Πέμπτον: Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν θέλησε να αντλήσει κανένα δίδαγμα από τα αυτοκρατορικά μοντέλα της Ρώμης, του Βυζαντίου ή της Βρετανίας. Πράγματι, οι αυτοκρατορίες αυτές σπανίως παρενέβαιναν στρατιωτικά για να διατηρήσουν τον έλεγχό τους στις επαρχίες τους, αλλά τις εξουσίαζαν μέσω μιας σειράς από τοπικούς διακανονισμούς χάρις στους οποίους τα κράτη (ή οι περιφέρειες) κρατούσαν την ισορροπία. Τα τελευταία χρόνια, τρεις πυλώνες τέτοιας αμερικανικής εξισορρόπησης -Ισραήλ/Αραβες- Ιράκ/Ιράν- Πακιστάν/Ινδία- διαλύθηκαν εν πολλοίς λόγω του απροσχεδίαστου και παρορμητικού μιλιταρισμού της Αμερικής, ο οποίος, με διάφορους τρόπους, οδήγησε στη μείωση της κατά τόπους επιρροής και του γοήτρου της.

Εκτον: Ακόμη και στο ελληνοτουρκικό πλαίσιο, κάποιοι εφήμεροι -και, όπως πλέον αποδεικνύεται, «ημαρτημένοι»- υπολογισμοί ώθησαν την Αμερική να ρίξει όλο της το βάρος στην Τουρκία, υποσκάπτοντας έτσι τις σχέσεις της με την Ελλάδα και αντιμετωπίζοντας τώρα και έναν νέο εφιάλτη: την εύλογη αντιπαλότητα και καχυποψία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.

Τέλος, η πιο σοβαρή αστοχία της Αμερικής αφορά τη ραγδαία άνοδο της Κίνας και της τεράστιας οικονομικής δύναμης της Νοτιοανατολικής Ασίας. Στο εξελισσόμενο αυτό πλαίσιο, η Αμερική επέδειξε τη συνήθη αλαζονεία της, συνδυάζοντάς τη με την προθυμία της να αρχίσει διενέξεις για μάχες που είχαν οριστικά χαθεί, όπως στην περίπτωση του Θιβέτ, ή να πιέσει τον αναδυόμενο γίγαντα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προκειμένου να ικανοποιήσει μικρή ομάδα φιλελεύθερων ακτιβιστών της. Στην πραγματικότητα, όμως, αδυνατούσε πλήρως να πείσει την Κίνα να ανατιμήσει το νόμισμά της, να επιβραδύνει την τεχνολογική πρόοδό της, γενικά να τη φέρει σε δύσκολη θέση μια και η χώρα αυτή είναι πλέον η βασική δανείστριά της αλλά και είναι και απαραίτητη για να κρατήσει τη Βόρειο Κορέα έστω και υπό υποτυπώδη «έλεγχο».

Καθένα από αυτά τα θέματα θα απαιτούσε μια ξεχωριστή, διεξοδική ανάλυση. Στην παραμικρή απόπειρα, όμως, να πείσει κανείς τους Ελληνες ότι εσφαλμένα εμπιστεύονται μόνο τις ΗΠΑ, η Αμερικανική Πρεσβεία και οι εν Ελλάδι «φίλοι» θα σπεύσουν αμέσως να κατακλύσουν τα ΜΜΕ με την πλέον παρωχημένη προπαγάνδα. Το 1977, ο Ανδρέας Παπανδρέου ορθότατα ισχυρίστηκε ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να ασκείται μόνον από τους Ελληνες, υπέρ των Ελλήνων, και χάρη ελληνικών συμφερόντων. Και αν ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος επέμενε το 1977 ότι η χώρα μας ανήκει στη Δύση το επιχείρημά του, εκείνη την εποχή, ήταν αρκετά πειστικό, έστω και αν έδειχνε έλλειψη διορατικότητας ως προς την αναφαινόμενη παγκόσμια σκηνή. Εντούτοις, διαβάζοντας τους σημερινούς «ατλαντιστές» να νεκρανασταίνουν αυτό το επιχείρημα μέσα από άρθρα στην αγαπημένη εφημερίδα τους, δεν μπορεί κανείς παρά να διαπιστώσει πόσο παρωχημένη και εξωπραγματική είναι σήμερα αυτή η σχολή σκέψης.

Διότι πώς μπορεί, σήμερα, ο οποιοσδήποτε σκεπτόμενος άνθρωπος να προβάλλει παρόμοιες απόψεις, τη στιγμή που από τη Μέση Ανατολή λαμβάνουμε αδιάσειστες αποδείξεις ότι η Αμερική ούτε να σώσει μπορεί ούτε να προστατεύσει τους «συμμάχους» της και ότι, αντιθέτως, θα τους εγκαταλείψει όταν δει ότι οι πολίτες των κρατών τους τούς έχουν απορρίψει και έχουν μάλιστα εξεγερθεί εναντίον τους οπλισμένοι μόνο... με κινητά τηλέφωνα; Πόσο σημαντική, λοιπόν, είναι η αξία της περίφημης αμερικανικής στρατιωτικής τεχνολογίας, η οποία, ενώ κοστίζει πανάκριβα στον Αμερικανό φορολογούμενο, αδυνατεί να προστατεύσει τους εκδιωκόμενους αυταρχικούς πρίγκιπες;

Η Ελλάδα πρέπει να αναλογιστεί πολύ σοβαρά τα όσα συμβαίνουν γύρω της, να σταματήσει επιτέλους να στρουθοκαμηλίζει διατεινόμενη ότι οι αναταραχές αυτές δεν την αγγίζουν -αμέσως ή εμμέσως-, να αναζητήσει τη βοήθεια πολλαπλών συμμαχιών έναντι του πλέον απαιτητικού γείτονα και να αναπροσανατολίσει την πολιτική της στην Ανατολική Μεσόγειο, αξιοποιώντας τη στήριξη των νεοαποκτηθέντων συμμάχων, που η ιστορία τους -την οποία, αντίθετα με εμάς, οι ίδιοι ουδέποτε απαρνήθηκαν- τους έχει διδάξει ότι ο μόνος τρόπος για να επιβιώνουν είναι, στην κρίσιμη στιγμή, να είναι διατεθειμένοι να πεθάνουν.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΕΓΓΑΖΗ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ Ο ΚΑΝΤΑΦΙ

newsit.gr

Η ιστορία έχει αφήσει πίσω της τον Καντάφι, που μετρά απώλειες στους ανθρώπους που διατάζει αλλά και εδαφικές. Λεηλατήθηκε το παλάτι του έξω από τη Βεγγάζη. Εικόνες από το πυρηνικό του καταφύγιο.

Η Βεγγάζη είναι πλέον “ελεύθερη” και από εκεί ο πρώην υπ. Δικαιοσύνης Μουσταφά Αμπτνέλ Τζαλίλ, δήλωσε στο Aljazeera ότι θα προετοιμάσει εντός των επόμενων τριών μηνών δημοκρατικές εκλογές για νέα κυβέρνηση. Ο Τζαλίλ παραιτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου μετά τα φοβερά εγκλήματα που διατάχθηκαν να διαπράξουν στρατιώτες κατά πολιτών.

Η πόλη αυτοοργανώθηκε και σχημάτισε μεταβατική κυβέρνηση, με συμμετοχή επιτροπών πολιτών. Ο ίδιος δήλωσε ότι ο Καντάφι θα περάσει από στρατοδικείο.

Ηγέτες της αντιπολίτευσης με έδρα την ανατολική Λιβύη δημιούργησαν ένα Εθνικό Λιβυκό Συμβούλιο, το οποίο θα εκπροσωπεί τις πόλεις που έχουν περιέλθει στον έλεγχο των αντικυβερνητικών δυνάμεων, όπως ανακοίνωσε σήμερα ένας εκπρόσωπος του συμβουλίου. "Η δημιουργία ενός Εθνικού Συμβουλίου ανακοινώθηκε σε όλες τις πόλεις της Λιβύης που έχουν απελευθερωθεί", δήλωσε ο Αμπντελχαφέζ Γόκα σε συνέντευξη Τύπου από τη Βεγγάζη, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Λιβύης και προπύργιο της εξέγερσης.

Στο μεταξύ στα χέρια των αντικυβερνητικών δυνάμεων έχει πέσει και η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, η Μιζουράτα, όπως μετέδωσε το Aljazeera. Τα κυβερνητικά στρατεύματα και οι δυνάμεις ασφαλείας που ήταν πιστές στον Καντάφι έχουν εγκαταλείψει τη Μιζουράτα, που βρίκσεται περίπου 200 χιλιόμετρα ανατολικά της Τρίπολης.

Υπάρχουν αναφορές ότι 23 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους όταν οι άνδρες ασφαλείας που παραμένουν πιστοί στον Καντάφι εξαπόλυσαν επίθεση εναντίον του αεροδρομίου της πόλης.

Η πολυτελής βίλα του Καντάφι στα περίχωρα της Βεγγάζης λεηλατήθηκε. Το Aljazeera έδειξε βίντεο με παιδιά και πολίτες να περιεργάζονται το εσωτερικό της, που διαθέτει πισίνα, σάουνα κ.α. ανέσεις για τον ίδιο και τους επισκέπτες του. Με την ευκαιρία το Aljazeera εξερεύνησε μέσω της ρεπόρτερ του και το πυρηνικό καταφύγιο του λίβυου ηγέτη, στο οποίο θα μπορούσε να ζήσει για αρκετούς μήνες σε περίπτωση επίθεσης με μη συμβατικά όπλα.

"Ελέγχει τη μισή πρωτεύουσα"

Παράλληλα, σύμφωνα με την εφημερίδα Άσαρκ αλ Αουσάτ οι δυνάμεις του Καντάφι ελέγχουν πλέον μόνη τη μισή Τρίπολη, μία ημέρα αφού αυτόπτες μάρτυρες είχαν δηλώσει ότι οι οπαδοί του λίβυου ηγέτη είχαν στήσει οδοφράγματα γύρω από την πρωτεύουσα για να εμποδίσουν τους διαδηλωτές που έρχονταν από άλλες πόλεις της Λιβύης.

Η περιοχή της Τρίπολης Μπαμπ αλ-Αζιζία, όπου διαμένει ο Καντάφι, προστατεύεται από τεθωρακισμένα οχήματα, εκτοξευτήρες πυραύλων και τανκς.

Η εφημερίδα Άσαρκ αλ Αουσάτ αναφέρει εξάλλου σε άρθρο της ότι πολλοί άνθρωποι έχουν παραιτηθεί από τις μυστικές υπηρεσίες της Λιβύης και από στρατιωτικές επιτροπές. Μία πηγή από τις υπηρεσίες ασφαλείας δήλωσε στην εφημερίδα ότι οι μισοί αξιωματούχοι των υπηρεσιών ασφαλείας έχουν παραιτηθεί.

Ομόφωνα κυρώσεις από το Σ.Α.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας που συνεδρίασε εκτάκτως αποφάσισε ομόφωνα την επιβολή κυρώσεων στο καθεστώς με εμπάργκο στην πώληση όπλων και πάγωμα όλων των περιουσιακών στοιχείων του Καντάφι, της οικογένειάς του και των αξιωματούχων του καθεστώτος. Τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά πολιτών, παραπέμπονται στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Αξιοσημείωτο είναι ότι προβλέπεται πως οι κυρώσεις μπορούν να επιβληθούν και με τη βία.

Ο γιός του Καντάφι, Σαιφ αλ Ισλάμ μιλώνντας στο τηλεοτπικό δίκτυο ABC διαβεβαίωσε οτι η οικογένειά του δεν έχει χρήματα στο εξωτερικό. "Είμαστε μία πολύ ταπεινή οικογένεια και όλος ο κόσμος το γνωρίζει. Μας κάνει να γελάμε όταν λένε ότι έχουμε χρήματα στην Ευρώπη ή την Ελβετία. Είναι μία φάρσα", πρόσθεσε ο γιος του Καντάφι. (Διαβάστε την είδηση)

ΝΑΤΟ: Ετοιμότητα για κάθε ενδεχόμενο

Συνεδρίασε εκτάκτως την Παρασκευή και το ΝΑΤΟ, όπου υπήρξε η ιδέα να επιβληθεί απαγόρευση πτήσεων στον εναέριο χώρο της Λιβύης, ώστε να προστατευθούν οι πολίτες από το πολεμικό της χώρας τους. “Το ΝΑΤΟ θα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και θα είναι έτοιμο για παν ενδεχόμενο” ανέφερε το ανακοινωθέν.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ

newsit.gr

Εκατοντάδες αστυνομικοί, ένστολοι και με πολιτικά, είχαν συγκεντρωθεί στην περιοχή, ακόμη και μέσα στο εστιατόριο, που ήταν ασφυκτικά γεμάτο από κόσμο.

Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις αναπτύχθηκαν σήμερα στο Πεκίνο και τη Σαγκάη, εμποδίζοντας, μέσα σε τεταμένη ατμόσφαιρα, να πραγματοποιηθούν οι "συγκεντρώσεις του γιασεμιού", τις οποίες οργάνωνε σε 13 κινεζικές πόλεις μια ιστοσελίδα.

Στο Πεκίνο, στο πεζοδρόμιο μπροστά από το φαστ-φουντ McDonalds, το σημείο δηλαδή που είχαν επιλέξει οι ανώνυμοι οργανωτές της διαδήλωσης, ξεκίνησαν αιφνιδιαστικά να γίνονται δημόσια έργα μεγάλης κλίμακας.

Εκατοντάδες αστυνομικοί, ένστολοι και με πολιτικά, είχαν συγκεντρωθεί στην περιοχή, ακόμη και μέσα στο εστιατόριο, που ήταν ασφυκτικά γεμάτο από κόσμο: πελάτες αλλά και ξένους δημοσιογράφους και αστυνομικούς που τραβούσαν φωτογραφίες ή βίντεο.

Τα πνεύματα οξύνθηκαν γύρω στις 15:00 (τοπική ώρα), όταν πολλοί δημοσιογράφοι που θέλησαν να κινηματογραφήσουν το δρόμο και το εστιατόριο περικυκλώθηκαν από δεκάδες αστυνομικούς οι οποίοι τους εμπόδισαν βίαια να κάνουν τη δουλειά τους. Δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου είπαν ότι είδαν πολλούς ξένους συναδέλφους τους να σπρώχνονται από αστυνομικούς που τους ζητούσαν να σταματήσουν τη βιντεοσκόπηση.

Τουλάχιστον δέκα δημοσιογράφοι --Γάλλοι, Αμερικανοί, Ισπανοί και Γερμανοί-- οδηγήθηκαν στο αστυνομικό τμήμα του Ουανφουτζίνγκ που βρίσκεται κοντά στην πλατεία Τιενανμέν.

Στη Σαγκάη δεν έγινε καμία διαδήλωση όμως στην οδό Χανκού, κοντά στην Πλατεία του Λαού που είχε οριστεί ως τόπος συγκέντρωσης, είχαν αναπτυχθεί πολλοί αστυνομικοί. Όπως και στο Πεκίνο, οι δυνάμεις ασφαλείας εμπόδιζαν την πρόσβαση στην περιοχή ενώ υδροφόρες κατάβρεχαν ανά τακτά διαστήματα το δρόμο.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΤΑ ΕΘΝΟΤΙΚΑ ΠΑΘΗ ΑΓΚΑΘΙ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ

kathimerini.gr

Η ανέγερση μιας χριστιανικής εκκλησίας στο κάστρο Κάλε, στο κέντρο της πόλης των Σκοπίων, πυροδότησε πρόσφατα βίαια επεισόδια μεταξύ Σλαβομακεδόνων και Αλβανών και ταυτόχρονα έφερε στην επιφάνεια εθνοτικά μίση που εξακολουθούν να ταλανίζουν τη χώρα, δέκα χρόνια από την υπογραφή της συμφωνίας της Αχρίδας με την οποία τερματίστηκε ο εμφύλιος πόλεμος.

Οκτώ άνθρωποι τραυματίστηκαν όταν εκατοντάδες οπλισμένοι με ρόπαλα, πέτρες και αλυσίδες νεαροί, υπέρ και κατά της κατασκευής του ναού, συνεπλάκησαν, ενώ η ρητορική μίσους που συνόδευσε και από τις δύο πλευρές τα αιματηρά γεγονότα ηλέκτρισε επικίνδυνα την ατμόσφαιρα. Λάδι στη φωτιά όμως ρίχνουν οι εμπρηστικές δηλώσεις και από τις δύο πλευρές, η οξύτατη διαμάχη που έχει ξεσπάσει για την επικείμενη απογραφή του πληθυσμού, αλλά και η γενικότερη πολιτική κρίση στην οποία έχει βυθιστεί η χώρα με την αποχή από το Κοινοβούλιο των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Αν και πέρασε μία δεκαετία από την υπογραφή -υπό την πίεση της διεθνούς κοινότητας- της ειρηνευτικής συμφωνίας της Αχρίδας που έθεσε το πλαίσιο της μελλοντικής αρμονικής συμβίωσης των δύο εθνοτήτων, Αλβανοί και Σλαβομακεδόνες δεν ήρθαν ο ένας με τον άλλον πιο κοντά. Απεναντίας, το χάσμα στην κοινωνία μεγάλωσε. Ο χρόνος όχι μόνο δεν απάλυνε τα εθνοτικά πάθη αλλά συσσωρεύτηκε περισσότερο μίσος.
Το σλαβομακεδονικό στοιχείο ουδέποτε αποδέχθηκε την κατ’ αυτό «ντροπιαστική ήττα» στον πόλεμο και απλώς ανέχθηκε τη συμφωνία ειρήνης ως αναγκαίο για την επιβίωση του νεοπαγούς κράτους κακό. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που ακόμα και σήμερα καταριούνται τη διεθνή κοινότητα που δεν τους άφησε να ξεκαθαρίσουν μια και καλή τους «λογαριασμούς» τους με τους Αλβανούς.
Οι Αλβανοί, πάλι, δεν θεωρούν ότι υλοποιήθηκαν όλα όσα υπογράφηκαν στην Αχρίδα και αντιμετωπίζουν με «λυμένο το ζωνάρι» την εθνικιστική επέλαση του πρωθυπουργού Γκρούεφσκι που, όπως πιστεύουν, αποσκοπεί στη «μακεδονοποίηση» του κράτους και στην πλήρη εθνοτική υποταγή του αλβανικού στοιχείου. Σε αυτή την ατμόσφαιρα, οι απλοί άνθρωποι και από τις δύο πλευρές απομακρύνονται όλο και περισσότερο μεταξύ τους. Η συσσωρευμένη εύφλεκτη ύλη της εθνοτικής αντιπαλότητας τροφοδοτεί εκρήξεις βίας, όπως συνέβη στην περίπτωση της εκκλησίας στο Κάλε. Σε επίπεδο κορυφής και με δεδομένο ότι οι Αλβανοί συμμετέχουν στις εκάστοτε κυβερνήσεις με δικούς τους υπουργούς και αξιωματούχους στον κρατικό μηχανισμό, αστυνομία, στρατό, διπλωματικό σώμα κ.λπ., θα περίμενε κανείς μια ήρεμη και αρμονική συνεργασία μεταξύ των εταίρων. Στην πραγματικότητα, αυτό δεν συμβαίνει, καθώς όλο το έργο παίζεται με εθνοτικούς όρους, ειδικά τούτη την περίοδο της παντοδυναμίας Γκρούεφσκι.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»

ΕΝΤΑΣΗ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΥ

kathimerini.gr

Υπό αυξανόμενη φημολογία ότι η Τουρκία θα στείλει στα Κατεχόμενα ειδικά εκπαιδευμένες στην αντιμετώπιση διαδηλωτών αστυνομικές δυνάμεις και με έντονη ανησυχία για εκδήλωση προβοκάτσιας, που θα αμαυρώσει τις προθέσεις για ειρηνική διαμαρτυρία, εισέρχεται στην τελική ευθεία η προετοιμασία του νέου συλλαλητηρίου διαμαρτυρίας, που οργανώνεται από Τουρκοκυπρίους κατά της Αγκυρας. Στο συλλαλητήριο, που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη, αναμένεται μεγαλύτερη συμμετοχή από το προηγούμενο, καθώς η οργισμένη αντίδραση του Τούρκου πρωθυπουργού, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και οι βαριές εκφράσεις με τις οποίες καταφέρθηκε κατά των Τουρκοκυπρίων, έχουν προκαλέσει μεγάλη αντίδραση. Παράλληλα, η στάση της τουρκικής κυβέρνησης να αγνοήσει τα αιτήματα των διαδηλωτών κατά του προγράμματος λιτότητας που προωθεί η Αγκυρα και να επιδείξει την αποφασιστικότητά της στην επιβολή μέτρων λιτότητας, αποσύροντας τον μέχρι πρότινος πρέσβη της στα Κατεχόμενα και τοποθετώντας στη θέση του τον άνθρωπο που εκπόνησε τα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας, έχει επιτείνει τις αντιδράσεις.

Τις προηγούμενες εβδομάδες καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι, ενώ η Αγκυρα φέρεται να έχει διαμηνύσει στην τουρκοκυπριακή ηγεσία ότι δεν θα ανεχθεί εκ νέου αντιτουρκικά συνθήματα και ότι αναμένει περισσότερο «αποφασιστική» στάση κατά των διαδηλωτών. Σε τουρκική παρέμβαση και πιέσεις αποδίδεται, επίσης, η απόφαση τουρκοκυπριακών κομμάτων να μη συμμετέχουν στη διαμαρτυρία, όπως επρόκειτο αρχικά. Τα συνδικάτα, ωστόσο, που οργάνωσαν και την προηγούμενη εκδήλωση, εμμένουν στην απόφασή τους για συλλαλητήριο και προσδοκούν ότι θα βρουν ανταπόκριση από τους πολίτες.

Ενδεικτικό του κλίματος που κυριαρχεί στα Κατεχόμενα είναι τα αποτελέσματα δημοσκόπησης που δημοσίευσε πριν από μερικές ημέρες η τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Γενί Ντουζέν»: το 92% των ερωτηθέντων αντιτίθενται στην πολιτική εποικισμού που ακολουθεί η Τουρκία, με το 70% να υποστηρίζει την επιστροφή στο νησί απόδημων Τουρκοκυπρίων. Το 79,7%, δε, απαντά ότι δεν επιθυμεί την ανέγερση νέων τζαμιών στο νησί.

Απέναντι στην προσπάθεια της τουρκικής και τουρκοκυπριακής ηγεσίας να παρεμποδίσουν την οργάνωση του συλλαλητηρίου, η επικοινωνία και τα καλέσματα για μαζική συμμετοχή έχουν μεταφερθεί στο Διαδίκτυο. Εμπνευση, βεβαίως, αποτελούν οι μαζικές διαδηλώσεις στις χώρες του αραβικού κόσμου. «Οι λαοί έχουν εξεγερθεί. Ας χυθούμε στους δρόμους και ας εξεγερθούμε», είναι το σύνθημα που διακινείται μέσω Διαδικτύου. «Ο αγώνας ξεκίνησε και δεν πρόκειται να σταματήσει από καμία δύναμη», είναι ένα άλλο σύνθημα. Στο Διαδίκτυο εξελίσσεται ένας παράλληλος πόλεμος, με νέους, ακτιβιστές, υπέρμαχους ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπερασπιστές της ειρήνης, που ζητούν άμεση αποστρατιωτικοποίησή της, εργαζόμενους, που τάσσονται κατά των μέτρων λιτότητας, να προσπαθούν με κάθε τρόπο να διαδώσουν το κάλεσμα για μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο. Από την άλλη πλευρά, εξαπολύονται -και πάλι μέσω Διαδικτύου- απειλές, προσπάθειες «εισβολής» σε ιστοσελίδες και αλλοίωσης του περιεχομένου τους, διαδικτυακές επιθέσεις.

Τα μηνύματα που καταγράφονται, δε, σε διάφορα blogs και ιστοχώρους κοινωνικής δικτύωσης, όχι μόνο πρόσφατα, αλλά και πιο παλιά, δίνουν εικόνα κρίσης. «Εξαντληθήκαμε. Από την Τουρκία παίρνουμε κάθε χρόνο 300 εκατ. δολάρια και οι εισαγωγές μας από εκεί φθάνουν το ένα δισ. δολάρια. Τα επιστρέφουμε στο τριπλάσιο», γράφει ένας Τουρκοκύπριος. «Επειδή μας λέτε ότι μας γλιτώσατε θα πρέπει κάθε μέρα να πληρώνουμε την εξαγορά της ποινής μας; Είμαστε ήδη μειονότητα στην ίδια μας τη χώρα. Πάρτε και την ψυχή μας να τελειώνουμε», λέει κάποιος άλλος. Ενώ ένας τρίτος αναφέρεται στην πολιτική που ακολούθησε η Τουρκία για τα Κατεχόμενα, γράφοντας: «Εσείς, ακόμα κι αν δεν εργάζεστε, εμείς θα σας στέλνουμε χρήματα. Με αυτό τον τρόπο αποκοπήκαμε από την παραγωγή και συνηθίσαμε στο δημοσιοϋπαλληλίκι».

Οι έποικοι από την πλευρά τους, απαντούν ότι οι Τουρκοκύπριοι τους αντιμετωπίζουν σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Τον Μάρτιο, νέα τριμερής για το Κυπριακό

Με τις εκλογές στην Τουρκία, τον προσεχή Ιούνιο, να αποτελούν εκ των πραγμάτων χρονικό ορόσημο, φαίνεται ότι οι απευθείας διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού θα παραμείνουν σε τέλμα, παρά τις προσπάθειες του γ.γ. του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, ο οποίος σε κάθε ευκαιρία διατυπώνει την επιθυμία του να δει αξιόλογη πρόοδο στη διαδικασία. Ο κ. Μουν αναμένεται να καταθέσει αυτές τις ημέρες την έκθεσή του προς το Συμβούλιο Ασφαλείας για την πορεία των διαπραγματεύσεων, ενώ εντός του Μαρτίου πρόκειται να καλέσει τους ηγέτες των δύο πλευρών σε νέα τριμερή διάσκεψη. Ο ειδικός σύμβουλός του για την Κύπρο, Αλεξάντερ Ντάουνερ, μόλις προχθές δήλωσε ότι θα πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για να επανέλθει η δυναμική στις συνομιλίες και να υπάρξει πρόοδος. Ωστόσο, η τουρκοκυπριακή πλευρά δεν επιθυμεί να συζητήσει το εδαφικό σε αυτή τη φάση, ενώ η ελληνοκυπριακή πλευρά θεωρεί ότι εδαφικό και περιουσιακό δεν μπορούν να συζητηθούν ξεχωριστά, καθώς άπτονται των ιδίων παραμέτρων.

Από τις δηλώσεις του κ. Ντάουνερ προκύπτει, επίσης, ότι τα Ηνωμένα Εθνη δεν θα ήθελαν να δουν πισωγυρίσματα και θεωρούν ότι όχι μόνο τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά και ο συμφωνίες που επετευχθείσαν μεταξύ των κ. Χριστόφια και Ταλάτ, αποτελούν βάση για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο»